شمارهٔ ۷۳۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی تجربه‌ی عاشقانه و درد فراق است. شاعر می‌گوید که به دنبال لذت و زیبایی به طبیعت رفته بود که ناگهان با محبوبش مواجه شده و دلبری او توجهش را جلب کرده است. او از درد و رنج ناشی از فاصله و جدایی صحبت می‌کند و می‌گوید که این مشکلات تنها برای او نیست و دیگران نیز با چنین مسائلی مواجه هستند. شاعر از معشوقه‌ی خود که ابتدا وفادار بوده، ولی حالا به او جفا می‌کند، یاد می‌کند و از خسروا (شاه) می‌خواهد که صبوری کند، زیرا اینگونه وضعیت‌ها برای دیگران نیز رخ داده است.
از کجا در رهم آن شوخ بلا پیش آمد؟چه بلا بود ندانم، ز کجا پیش آمد؟
هوش مصنوعی: این بیت به جستجوی فردی اشاره دارد که ناگهان با یک مشکل یا چالش غیرمنتظره مواجه شده است. او نمیداند این مشکل از کجا آمده و چه نوع معضل یا سختیای است که او را در مسیرش دچار مشکل کرده. این احساس عدم آگاهی و سردرگمی، نشاندهندهی ناامیدی و حیرت از وقایع زندگی است.
سوی صحرا به تماشای چمن می رفتمدلبری، سر و قدی، ماه لقا پیش آمد
هوش مصنوعی: به سوی دشت برای تماشای طبیعت میرفتم که ناگهان دلبری با زیبایی و قامت دلربا به من نزدیک شد.
آنچه من دیدم و من می کشم از جور فراقکه شنیده ست و که دیده ست و که را پیش آمد
هوش مصنوعی: من آنچه را که تجربه کردهام و رنجی که از دوری میکشم، برای کسی قابل درک نیست؛ نه کسی آن را شنیده و نه دیده است و نه برای کسی پیش آمده است.
آن بت از مهر نخستین به وفا دل می بردآنکه دل برد ز ما پس به جفا پیش آمد
هوش مصنوعی: آن معشوق با وفا دل ما را میبرد، اما کسی که دل ما را ربوده، با خیانت و بیوفایی به ما نزدیک شده است.
خسروا، خون خور و دم در کش و صبری پیش آرکه چنین واقعه تنها نه ترا پیش آمد
هوش مصنوعی: ای خسرو، خون دل خود را بنوش و نفس خود را آرام نگهدار و صبر کن، چون این حادثه تنها برای تو نبوده و دیگران نیز با چنین مشکلاتی روبرو شدهاند.