شمارهٔ ۷۴۴
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عاشقانه و زیبایی‌هایی که در عشق و ارتباط با معشوق وجود دارد می‌پردازد. شاعر می‌گوید که ترک جفا و ستم، به شرطی که به وفا ختم شود، خوشایند است. او بدون معشوقش احساس یأس و خستگی می‌کند و معتقد است که زیبایی و شادی در گلستان معشوقش نهفته است. شاعر از معشوق می‌خواهد که چهره‌اش را نمایان کند تا دعا کند و می‌گوید که چشمان معشوقش می‌تواند نظر دیگران را نیز به خود جلب کند. حتی اگر قلبش را بشکنند یا جگرش را خون کنند، همین که معشوق به او نظر کند برایش خوشایند است. او همچنین به طور مستقیم به خسروا (پادشاه) توصیه می‌کند که از دیدن رقیب خود بپرهیزد، زیرا این می‌تواند زیان‌آور باشد. به‌طور کلی، احساسات عاشقانه و زیبایی عشق در این شعر به وضوح مشهود است.
ترک عاشق کش من، ترک جفا خوش باشدبه وفا کوش که از دوست وفا خوش باشد
هوش مصنوعی: عشق و زیباییهای معشوقهام با تمام سختیها و بیرحمیهایی که دارد، جذابیت خودش را دارد. اما تلاش کن که به دوست وفادار بمانی، چون وفاداری از طرف دوست جزو بهترینهاست.
بی تو، ای گل، سر گلگشت چمن نیست مراکه تماشای گلستان شما خوش باشد
هوش مصنوعی: بدون تو، ای گل، برای من هیچ جذابیتی در چمن زار نیست، زیرا تماشای باغ و گلهای تو برایم لذتبخش نخواهد بود.
پرده برگیر ز رخ تا که دعایی بکنمکه به هنگام سحرگاه دعا خوش باشد
هوش مصنوعی: پرده را از چهرهات کنار بزن تا من بتوانم دعایی بکنم که در صبحگاه، دعا کردنم خوشایند باشد.
گر کند ناز وگر عربده با اهل نظرچشم مردم کش آن شوخ به ما خوش باشد
هوش مصنوعی: اگر او ناز کند یا با اهل نظر به طعنه رفتار کند، برای ما که به او علاقهمندیم، آن شوخی و بازیگوشیاش خوشایند است.
گر دلم ریش کند ور جگرم خون سازدچشم غارتگر آن ترک مرا خوش باشد
هوش مصنوعی: اگر دلم بشکند و جگرم خون ریخته شود، اما چشمان آن ترک (عشقم) برای من زیبا و دلنشین باشد، برایم خوشایند است.
دایم از پرورش من آن سرو خوش استهمه خواهند که پرورده ما خوش باشد
هوش مصنوعی: همواره از رشد و پرورش من آن درخت سرو زیبا خوشحال است و همه آرزو دارند که نتیجه و ثمری که من به بار میآورم، خوشایند و خوشطعم باشد.
خسروا، دیده نگه دار ز دیدار رقیبکه زیان نظر از صحبت ناخوش باشد
هوش مصنوعی: با احتیاط نگاهت را از دیدن رقیب دور نگهدار، زیرا آسیب نگاه به دلیل گفتگوهای ناخوشایند می‌تواند زیانبار باشد.