شمارهٔ ۸۰۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به ورود یک محبوب (نگار) به زندگی‌اش اشاره می‌کند که باعث تغییرات عمیقی در احساسات و وضعیت روحی او می‌شود. او از اینکه عشق و زیبایی او را زنده کرده و به زندگی‌اش رنگ و حالی نو بخشیده، سخن می‌گوید. با بیان تصاویری از بهار و روشنایی، شاعر به تحولاتی که عشق در وجودش ایجاد کرده، می‌پردازد. در پایان، به همتای خود یادآوری می‌کند که مرگ خیالی است و در واقع عشق او را به زندگی و نشاط بازگردانده است.
از در من دوش کان نگار در آمدشاخ تمنای من به بار در آمد
هوش مصنوعی: دیشب در بین در من، آن معشوق وارد شد و آرزوی من به fruition رسید.
برگ حیاتم نمانده بود که ناگهباغ خزان دیده را بهار در آمد
هوش مصنوعی: دیگر چیز از زندگی برایم باقی نمانده بود که ناگاه به یکباره، فصل جدیدی پر از شادابی و تازگی به دلم وارد شد.
آنچه خرابی گذشت، وه به دهی گویمست و خوی آلوده و سوار در آمد
هوش مصنوعی: در این بیت، اشاره به خسارتها و مصیبتهایی دارد که در گذشته رخ داده است. شخصی مست و با حالتی آشفته و نامناسب به دهکدهای وارد شده و این وضعیت نگرانکنندهای را به تصویر میکشد.
کلبه تاریک یافت روشنی، ای دلکز در من آفتاب وار در آمد
هوش مصنوعی: دل من مانند کلبهای تاریک بود که ناگهان نور دریافت کرد، ای دل! تو همان نور هستی که مانند آفتاب به درون من تابیدهای.
دیده که بیمار بود در ته پایشپیشگه پای او به کار در آمد
هوش مصنوعی: چشمی که بیمار بود، در انتهای ناامیدی خود، به جستجوی او پرداخت و در این راه، تلاش و کوشش شروع شد.
بر سر عقلم جرعه جامشسیل به بنیاد اختیار در آمد
هوش مصنوعی: دارم به اندازهای از عشق او سرشار میشوم که تمام اختیار و ارادهام را از دست میدهم.
مردن خسرو فسوس نیست درین رهکار زوی سینه در کنار در آمد
هوش مصنوعی: مردن خسرو فسوس در این راه نه نتیجهای دارد و نه ارزش؛ در واقع، تنها دردی از دل خود به همراه میآورد.