شمارهٔ ۸۱۳
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار از شدت عشق و تأثیر آن بر روح و عقل صحبت می‌کند. عشق او هر لحظه بیشتر می‌شود و غم هم به اندازه‌ای عمیق است که دل را به خون می‌آورد. آرزوی وصال معشوق باعث می‌شود عقل از حواسش خارج شود و در عوض جنون حاکم شود. زیبایی صورت محبوبش در دل او غصه و درد می‌آفریند و عشقش راه نجاتی برای گمشدگان به شمار می‌آید. شاعر به توصیف حالات مستی و نقص عقل در برابر عشق می‌پردازد و بیان می‌کند که عشق او در نهایت برتری دارد و حتی عقل را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. شوق و عشق او به قدری قوی است که می‌تواند هستی و آسمان‌ها را تحت تأثیر قرار دهد و دل را می‌سوزاند.
عشق تو هر لحظه فزون می‌شوددل ز غمت قطره خون می‌شود
هوش مصنوعی: عشق تو هر لحظه بیشتر می‌شود و دل من به خاطر غمت مانند قطرهای خون میگردد.
در هوس سلسله زلف توعقل مبدل به جنون می‌شود
هوش مصنوعی: وقتی به زلفهای تو فکر میکنم، عقل و منطق آدم به جنون و دیوانگی تبدیل می‌شود.
روی تو نادیده مه چاردهبنگرش از غصه که چون می‌شود
هوش مصنوعی: نگاه کن به چهرهات، همچون ماه کامل، که غم را که به دل داریم، نبیند و از بین ببرد.
گمشدگان را به طریق نجاتمهر رخت راهنمون می‌شود
هوش مصنوعی: دوستانی که در مسیر زندگی گم شدهاند، با محبت و زیبایی چهرهات، به سوی راه نجات هدایت میشوند.
بس که گران است سر از جام عشقزیر سرم دست ستون می‌شود
هوش مصنوعی: چقدر بار عشق بر دوش من سنگینی می‌کند که سرم به شدت پایین می‌آید و به زمین تکیه میزند.
عالمی از مستی چشمت خرابچشم تو خود مست کنون می‌شود
هوش مصنوعی: چشمان تو به قدری جذاب و مسحورکنندهاند که حتی یک عالم از مستی و شیدایی بر اثر آن ویران می‌شود و حالا خودت نیز در حال مست شدن هستی.
عشق تو ورزیم که سلطان عقلدر کف عشق تو زبون می‌شود
هوش مصنوعی: عشق تو را پرورش میدهیم، چون سلطان عقل در برابر عشق تو شکست میخورد و ناتوان می‌شود.
شوق تو جوییم که از بار آنقیامت افلاک نگون می‌شود
هوش مصنوعی: علاقه و اشتیاق به تو، به قدری قوی است که اگر بخواهد از این بار سنگین بر دوش آسمان ها بیفتد، همه چیز را دگرگون می‌کند.
در دل خسرو نگر آن آتش استکز دهنش دود برون می‌شود
هوش مصنوعی: نگاه کن به دل خسرو که چه آتش سوزانی در آن وجود دارد؛ این آتش از دهانش دود بلند می‌شود.