شمارهٔ ۸۸۳ - امیرخسرو دهلوی

تا چین زلف بر رخ دلدار نشکندبازار حسن و رونق تاتار نشکند

گر یار بشکند دل ما را هزار باردانم بدین قدر که دل یار نشکند

ما را مباد توبه ز مستی و عاشقیتا جام عشق و کوزه خمار نشکند

زاهد، چرا ملامت مستان کنی، بگوتا عهد و توبه مردم هشیار نشکند

در عاشقی درست نباشد کسی که اوناموس خویش بر سر بازار نشکند

با زلف تست عهد دل ما و زینهاردر گوش او بگوی که زنهار نشکند

در پای بوس یار ز غوغای عاشقانسرها رود که گوشه دستار نشکند

گر آب خضر خواند لبت را خرد، چه شد؟نرخ گهر به طعن خریدار نشکند

خسرو ز زلف یار خلاصی طمع مدارتا این دل شکسته به یکبار نشکند