شمارهٔ ۸۹۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و وفاداری عمیق به محبوب است. شاعر می‌گوید که هیچ‌کس نمی‌تواند جای محبوبش را بگیرد و وجود او برایش بسیار ارزشمند است. او حتی به فکر روزی است که ممکن است محبوبش به سراغ قبرش بیاید و بر سر خاک او گلی از وفاداری بگذارد. شاعر به احساس غم و دلتنگی خود اشاره میکند و می‌گوید که این احساسات حتی او را از جهان دور میکند. او همچنین به ناپایداری نگاه مردم و قضاوت‌های نادرست آن‌ها درباره محبوبش اشاره میکند. در نهایت، شاعر با ابراز عشق و خطرهایی که برای محبوبش وجود دارد، از بهای عشق و وفاداری خود سخن می‌گوید.
گمان مبر که مرا هیچ کس به جای تو باشدقسم به جان و سر من که خاک پای تو باشد
هوش مصنوعی: فکر نکن که کسی میتواند جای تو را در زندگی من بگیرد. قسم به جان و وجودم که ارزش تو برای من به قدری بالاست که حتی خاک پای تو را هم نمیتوانند تغییر دهند.
اگر به تربتم آیی هزار سال پس از منشکفته بر سر خاکم گل وفای تو باشد
هوش مصنوعی: اگر روزی به سراغ خاک من بیایی، حتی پس از هزار سال، بر روی آن گل وفاداری تو خواهد شکفت.
غم تو خاک وجودم به باد داد و نخواهمغبار خاطر گردی که در هوای تو باشد
هوش مصنوعی: دلمشغولی تو باعث شده که وجودم مثل خاک به باد برود و نمیخواهم که ذرهای از یاد تو در ذهنم باقی بماند.
غریب نیست که بیگانه گردد از همه عالمهر آن غریب که در شهر آشنای تو باشد
هوش مصنوعی: این بیت می‌گوید: کسی که در شهری زندگی میکند که آشنای کسی مثل تو در آن هست، هرگز نمی‌تواند احساس غریبی کند، حتی اگر دور و برش پر از بیگانگان باشد. احساس غریبگی به نبودن آشناها بستگی دارد.
زهی جماعت کوته نظر که سرو سهی راگمان برند که چون قد دلربای تو باشد
هوش مصنوعی: بسیار عجیب و جای تأسف است که جمعیتی کمعمق و بیتوجه، درخت زیبای سرو سهی را به خاطر قد دلربای تو زیر سؤال میبرند و آن را کمتر از آنچه که هست، میپندارند.
چگونه بر تو نترسم که هر طرف که در آییهزار دیده خونریز در قفای تو باشد
هوش مصنوعی: چگونه میتوانم از تو بترسم در حالی که هر جا که قدم بگذاری، هزار چشم خشمگین و تیزبین در پی تو هستند؟
بشوی دست ز خسرو، اگر نه پیش تو آیدکه هر قدم که زند دوست خونبهای تو باشد
هوش مصنوعی: دستت را از عشق خسرو بشوی، وگرنه اگر دوستت پیشت بیاید، هر گامی که بر میدارد، بهایی از وجود تو خواهد گرفت.