شمارهٔ ۹۲۲
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و هنر است. شاعر به توصیف زیبایی‌های دختر می‌پردازد و می‌گوید که اگر او به خانه‌اش بیاید، همه چیز تحت‌الشعاع زیبایی‌اش خواهد بود. او همچنین اشاره می‌کند که جمال او چقدر می‌تواند تأثیرگذار باشد و حتی باعث شود که عرق بر چهره‌اش براق شود. شاعر از عشق و موسیقی نیز یاد می‌کند و می‌خواهد که در مجلس عشق، نغمه‌ها و آواهای زیبا به گوش برسد. در نهایت، او به شنونده می‌گوید که اگر به شعر زیبای "خسرو" گوش دهد، هر لحظه از زندگی‌اش می‌تواند به جواهراتی گران‌بها تبدیل شود.
بتم چو روی سوی خانه کتاب آردز خلق اگر نکند رخ نهان، که تاب آرد؟
هوش مصنوعی: اگر معشوق من به سوی خانه بیاید، کتابی از مردم میآورد. اما اگر چهره‌اش را پنهان کند، آیا کسی می‌تواند تحمل کند؟
رخش جریده حسن است، اندرین معنیلبش به وجه حسن خط مشک ناب آرد
هوش مصنوعی: چهره‌اش مانند زیبایی است که بر صفحهای نقش بسته و در این راستا، لبهایش زیبایی و جذابیتی مانند خطی از مشک خالص را به ارمغان میآورد.
مگر ز عارض او می برد جمالت آبکه قطره های عرق بر رخ از حباب آرد
هوش مصنوعی: آیا زیبایی تو را از چهره‌اش نمیبرد؟ آیا عرقهای صورتش به قدری زیبا هستند که مثل حباب بر روی پوستش میدرخشد؟
اگر به مجلس ما چنگ سر فرو ناردبگو به مطرب عشاق تا رباب آرد
هوش مصنوعی: اگر کسی با دلbroken به محفل ما بیاید، بگو به نوازنده محبوبها که سازش را بیاورد.
اگر تو گوش کنی در نظم خسرو رابه تحفه هر نفست گوهر خوشاب آرد
هوش مصنوعی: اگر به سخنان خسرو توجه کنی، هر بار که نفس میکشی، گوهرهای زیبا و ارزنده به تو هدیه میدهد.