شمارهٔ ۹۲۵ - امیرخسرو دهلوی

سپیده دم که جهانی ز خواب برخیزدنقاب شب ز رخ آفتاب برخیزد

ز باد صبح که بر اوج آسمان گذردز روی شاهد مشرق نقاب برخیزد

رود به راه رهاوی رباب مطرب صبححریف خفته ز بانگ رباب برخیزد

خوش آن کسی که نشیند به باده وقت سحرنماز خفتن مست و خراب برخیزد

به روی دریا گنبد کنان رود چو سحابکسی که از سر می چون حباب برخیزد

کجاست ساقی بیدار بخت و خواب آلود؟که بهر دادن جام شراب برخیزد

غلام نرگس مستم که بامداد پگاهقدح به دست گرفته ز خواب برخیزد

به آفتاب بگویید بر نیاید تاز خواب خوش ملک کامیاب برخیزد

کجاست خسرو شب زنده داشته که به صبح؟به دست کرده دلی چون کباب برخیزد