شمارهٔ ۹۷۵
هوش مصنوعی: این شعر به احساسات عاشقانه و پیچیدگی‌های عشق اشاره دارد. شاعر از زیبایی و جذابیت معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که چگونه حضور و خوی او تأثیری عمیق بر او دارد. او به عباراتی چون رسیدن لذت به کامش و دام‌های عشق اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که هر شب به خاطر معشوق گرفتار می‌شود. شاعر همچنین دربارهٔ جدایی و وصال صحبت می‌کند و نشان می‌دهد که این دو حالت به شدت به یکدیگر وابسته‌اند. در نهایت، شعر به تحمل درد و رنج ناشی از عشق و وابستگی به معشوق می‌پردازد، و بیان می‌کند که حتی در شرایط سخت نیز عشق ادامه دارد.
از دهانت سخن به کام رسداز لبان تو می به جام رسد
هوش مصنوعی: سخنان تو شیرین و دلنشین است و از لبهای تو شراب خوشگوار مینوشانند.
از پی بستن لب، از زلفتهر شبی صد هزار دام رسد
هوش مصنوعی: هر شب که موی تو در هم پیچیده می‌شود، صدهزار دام و تله برای دل من پیش میآید.
زلفت ار چاشتگه بپیمایمتا به پایان نماز شام رسد
هوش مصنوعی: اگر بتوانم در چشمان تو غرق شوم، تا زمانی که نماز شام به پایان برسد، ادامه میدهم.
به سلامیت جان به باد دهمآن زمان کز توام سلام رسد
هوش مصنوعی: به خاطر سلامتیات، جانم را فدای تو میکنم، زمانی که از طرف تو سلامی به من برسد.
تو کنی جور و تیر ناله منهم بدین جان ناتمام رسد
هوش مصنوعی: اگر تو به من سختی و ستم کنی، ناله و گله من نیز به این جان ناقص و ناتمام خواهد رسید.
خام کاری مکن مباد امروزکاتش من به چون تو خام رسد
هوش مصنوعی: اقدام نکن که باعث آسیب به خودت شود، چرا که اگر آتش خشم من به تو برسد، پیامدهای بدی خواهد داشت.
وصل و هجرت به کنه کار منندتا ازین هر دوام کدام رسد
هوش مصنوعی: وصل و هجرت اساس کار من هستند، تا ببینم از این دو حالت کدام یک پایدارتر است.
وصل اگر دست داد، هم در پیهجر ناگه به انتقام رسید
هوش مصنوعی: اگر فرصتی برای وصل پیدا شود، ناگهان به یاد جدایی و دلتنگی میافتم و روحی انتقامجو در وجودم بیدار می‌شود.
کشد از هجر و غصه، گر روزیبنده خسرو بدان غلام رسد
هوش مصنوعی: اگر روزی بندهای که دلتنگ و غمگین است به معشوقش برسد، تمام غم و دوری را فراموش خواهد کرد.