شمارهٔ ۹۸۳
هوش مصنوعی: شعر بیانگر احساسات عمیق عشق و درد ناشی از آن است. شاعر اشاره می‌کند که وقتی کسی به محبوبش نگاه می‌کند، تمام مشکلات و فتنه‌ها کنار می‌رود و عشق او را به اوج می‌برد. آنکه از عشق بی‌خبر است، با دیدن محبوبش به آگاهی و درد عشق پی می‌برد. همچنین شاعر به زیبایی‌های محبوب و تأثیر آنها بر زندگی‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید عشقش مانند کیمیا است که او را به فردی ارزشمند تبدیل می‌کند. او از غم این عشق سخن می‌گوید و می‌افزاید که اگر محبوبش برگردد، تمام دردها و کمبودها برطرف خواهد شد. در نهایت، درخواست بوسه‌ای از محبوبش دارد که بتواند جان و روحش را تسکین بخشد.
دیده با تو چو هم نظر گرددناوک فتنه را سپر گردد
هوش مصنوعی: وقتی که چشمانم به نگاه تو خیره میشود، نیروی فتنه و آشوب از بین می‌رود و این نگاه، مثل سپری محافظتی عمل می‌کند.
هر که از درد عشق بی خبر استچون ترا دید با خبر گردد
هوش مصنوعی: هر کسی که از درد عشق آگاه نیست، وقتی تو را ببیند، متوجه درد خواهد شد.
زلف روزی که بر رخت گذردسایه از چاشت بیشتر گردد
هوش مصنوعی: یک روزی خواهد آمد که وقتی زلف تو بر چهرهات بیفتد، سایهات از آن روزی که در آغاز صبح است، بیشتر خواهد شد.
تا خیالت درون خانه بودصبر می کن، برون در گردد
هوش مصنوعی: تا زمانی که خیال تو در خانهام است، صبر میکنم و وقتی که بیرون برود، دیگر طاقت از دست می‌رود.
کیمیایی ست آتش عشقتکه ازان روی بنده زر گردد
هوش مصنوعی: آتش عشق تو مانند گنجی با ارزش است که اگر کسی به آن دست یابد، میتواند به زرق و برق و زیبایی برسد.
قصه من دراز شد ز غمتور بگویم، درازتر گردد
هوش مصنوعی: داستان من درباره غم تو خیلی طولانی شده است و اگر بخواهم آن را بیان کنم، حتی بیشتر از این هم طولانیتر خواهد شد.
می خورم غم به یادت، اما زهرکی به یاد شکرشکر گردد
هوش مصنوعی: غم و اندوه تو را به جان میخرم، اما آیا زهر تلخ را میتوان با شکر شیرین به یاد آورد؟
من ز برگشتن تو می میرمزان نمیرم که عمر برگردد
هوش مصنوعی: من از برگشتن تو به شدت ناراحت و دلتنگ میشوم، نه به خاطر این که عمر و زمان به عقب برگردد.
خسرو از کاهش تو شد نی خشکبوسه ای ده که نیشکر گردد
هوش مصنوعی: خسرو از کمبود محبت تو همچون نی خشک شده است؛ یک بوسه به او بده تا مثل نیشکر شیرین شود.