شمارهٔ ۱۰۵۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از فقدان عشق و دوری از محبوب شکایت می‌کند و می‌گوید که در دوران سختی قرار دارد. او به طبیعیات همچون برگ‌ریزی و آمدن بهار اشاره می‌کند و حس تنهایی و ناامیدی را بیان می‌کند. شاعر همچنین به درد عاشقانه‌اش و عدم دستیابی به عشق و محبت مورد نظرش اشاره کرده و می‌گوید که تلاش‌هایش برای رسیدن به محبوب بی‌نتیجه مانده است. در نهایت، او به ناامیدی خود از دریافت محبت و ارتباط با محبوب می‌پردازد و می‌گوید که حتی در درخواست کمک و دعا نیز به جایی نمی‌رسد.
گل آمد و ز دوست صبایی نمی‌رسدز باغ وصل مهرگیایی نمی‌رسد
هوش مصنوعی: گل آمده است، اما از طرف دوست خبری نمیشود و از باغ وصال نیز خبری از گلهای زیبا نمی‌رسد.
هنگام برگ ریز حیاتم شد و هنوززان نوبهار حسن صبایی نمی‌رسد
هوش مصنوعی: در زمان ریزش برگها، زندگی من به پایان میرسد و هنوز از آن فصل بهار زیبایی خبری نیست.
ما با سموم بادیه هجر هم خوشیمگر زان شکوفه بوی وفایی نمی‌رسد
هوش مصنوعی: ما در دوری و جدایی راحتیم و احساس خوبی داریم، حتی اگر بوی وفا و محبت از شکوفهها به ما نرسد.
من چون زیم که هیچ شبی نیست کاین طرفزان غمزه کاروان بلایی نمی‌رسد
هوش مصنوعی: من مانند باغی هستم که هیچ شب آرامش ندارد، زیرا از آن سوی، عشق و زیبایی نمی‌رسد و تنها غم و درد را به ارمغان میآورد.
سلطان به خواب ناز چه آگه ز خلق، چوندر گوش او فغان گدایی نمی‌رسد
هوش مصنوعی: سلطان در خواب شیرین و آرامی است و از حال مردم بیخبر است، زیرا اگر صدای فریاد فقرای گدا به گوش او برسد، احتمالاً بیدار میشود.
در گنج غیب نقد تمنا بسی‌ست، لیکما را به چرخ دست دعایی نمی‌رسد
هوش مصنوعی: در دنیای پنهان و ناچیز، خواستههای زیادی وجود دارد، اما ما به دلیل عدم توجه به آسمان، به دعای خاصی دسترسی نداریم.
درد ترا حیات ابد باد در دلمکان هم دواست، گرچه دوایی نمی‌رسد
هوش مصنوعی: درد تو برای من مانند زندگی جاودانه است، زیرا در عمق قلبم میدانم که این درد خود درمانی است، هرچند که هیچ دارویی برای آن وجود ندارد.
کوشم که سر نهم به درت، لیک چون کنممردم به جهد خویش به جایی نمی‌رسد
هوش مصنوعی: تلاشم این است که خود را به در خانهات برسانم، اما با وجود تلاشام، مردم و زحماتم به جایی نمی‌رسد.
گر خسروا، به وصل سزا نیستی، مرنجملک سران به بی‌سر و پایی نمی‌رسد
هوش مصنوعی: اگر تو شایسته وصل نیستی، نگران نباش، زیرا هیچکس به مقام و قدرت بدون تشخیص و شایستگی واقعی دست نمییابد.