شمارهٔ ۱۰۸۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به عشق و احساسات عمیق خود اشاره می‌کند. او از محبوب می‌خواهد که دلش را نرباید و به او آسیب نرساند. همچنین درباره‌ی غم و درد ناشی از جدایی صحبت می‌کند و تأکید می‌کند که نباید غم را به دیگران منتقل کند. شاعر به زیبایی محبوب و دشواری‌های عشق اشاره دارد و در نهایت به احساسات خسته‌اش از جدایی می‌پردازد. به طور کلی، شعر بیانگر پیچیدگی‌های عشق و دلشکستگی است.
ای به تپیدن از تو دل، هوش که می بری مبروی به خرابی از تو جان، باده که می خوری مخور
هوش مصنوعی: ای دل که به خاطر تو به تپش افتاده، مبادا هوش و حواسم را از من بگیری. به خاطر تو جانم را به نابودی نکشان، و اگر شراب مینوشی، نوش جان نکن.
خوردن غم ز دل بود، چند به خلق غم دهیگر غرض اینست، از کسان دل که همی بری مبر
هوش مصنوعی: غم را از دل خود میخوری، چرا که میخواهی به دیگران غم بدهی؟ اگر هدف تو این است، از دل کسانی که دوستشان داری غم را بر ندار.
کبک روانی و رهت هست درون سینه هادانه دل بخور، ولی دور که می پری مپر
هوش مصنوعی: پرندهای زیبا و سرزندهای همچون کبک در حال پرواز است و در دلها احساساتی وجود دارد. بخور و خوش باش، اما مراقب باش که دور نشوی.
شاه بتانی و بتان بنده تو ز بنده کمغاشیه نه به فرق شان، بنده که می خری مخر
هوش مصنوعی: ای پادشاه زیباییها، و معشوقان تو، بندههای تو هستند و این بندهها کم از تو نیستند. چه تفاوتی میان آنها و تو وجود دارد؟ بندهای که تو را میخرد، نخر.
خسرو خسته را ز تو پرده دل دریده شدیار، از آن دیگران پرده که می دری مدر
هوش مصنوعی: یار خسته و دلشکسته، از تو پردهدری کرده و دلش را به تو سپرده است. از این رو، دیگران را نادیده بگیر و پردهداری خود را کنار بگذار.