شمارهٔ ۱۰۹۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان تضادها و تغییرات در احساسات انسانی و زیبایی‌ها می‌پردازد. شاعر از زلفی سخن می‌گوید که به طور متفاوتی در باد می‌رقصد و از شکلی دیگر بر روی شانه قرار دارد. او عاشقانه به لبان معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید که در غم او، جانش از تنش جدا شده اما خیال او همیشه با اوست. دل او همیشه در حال تغییر است و بین آسایش و پریشانی دست و پا می‌زند. شاعر به زیبایی ظاهری و گذرا بودن آن نیز اشاره می‌کند و از عشق و هیجانات ناشی از آن به عنوان امری پیچیده و دشوار سخن می‌گوید. در نهایت، او از واقعیت‌ها و دروغ‌هایی که درباره عشق و عقل تصور می‌شود، یاد می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که هیچ‌کس دیگر مثل خسرو (شخصیت محبوب) عاقل و فرزانه نیست.
زلفت از باد دگر باشد و از شانه دگرهست یک فتنه لبت، نرگس مستانه دگر
هوش مصنوعی: زلفت به گونهای است که با وزش باد تغییر می‌کند و از شانهات به نوعی دیگر نمایان می‌شود. به علاوه، شیطنت و جذابیت لبت به طرزی دیگر و دلفریب شبیه نرگسهای مست است.
در غمت جان ز تنم رفت و خیال تو بماندعاقبت خویش دگر باشد و بیگانه دگر
هوش مصنوعی: در حالتی که به خاطر غم تو زندگیام را از دست دادم، تنها تصویر تو در ذهنم باقی ماند. در نهایت، سرنوشت من و دیگران به طریقی متفاوت رقم خواهد خورد.
دل آسوده دگر، حال پریشان دگر استشهر آباد دگر باشد و ویرانه دگر
هوش مصنوعی: دل آدمی در یک حال آرامش دارد، اما حال و روزش متفاوت و نگرانکننده است. شهری که زمانی آباد بوده، حالا ویران شده و وضعش تغییر کرده است.
اهل صورت که خودآرای بود، سوختنی استکرم شب تاب دگر باشد و پروانه دگر
هوش مصنوعی: اهل ظاهر و زیباییهای ظاهری، همچنان که کرم شب تاب میسوزد و میمیرد، برای خود آرایش میکنند، در حالی که پروانهای دیگر وجود دارد که زیباییاش در نوعی دیگر است.
ای دل افسانه که گفتی و ببردی خوابمبهر خواب اجلم گوی یک افسانه دگر
هوش مصنوعی: ای دل، داستانی که روایت کردی و مرا از خواب بیدار کردی، به خاطر سرنوشت محتومم، بگو یک داستان دیگر بگو تا دوباره خوابم ببرد.
به تکلف بشود عشق گران جان خردبیهش باده دگر باشد و دیوانه دگر
هوش مصنوعی: اگر عشق به زحمت و تظاهر بدل شود، در این صورت عشق، به بهای روح ما سنگین و دشوار خواهد بود. در این حالت، نوشیدن بادهای دیگر و وجود یک دیوانگی متفاوت رقم میخورد.
عاقبت گشت دروغ آنچه گمان می بردندکه چو خسرو نبود عاقل و فرزانه دگر
هوش مصنوعی: در نهایت، آنچه را که مردم فکر میکردند، به دروغ درآمد. زیرا دیگر کسی مانند خسرو نبود که عاقل و فرزانه باشد.