شمارهٔ ۱۱۳۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و دردهایی که از آن ناشی می‌شود سخن می‌گوید. او از چشم‌ها و زیبایی‌های محبوبش می‌گوید که جانش را هلاک کرده و زخمهای عمیقش را پنهان نگاه داشته است. شاعر به شکایت از دل تنگی و دلتنگی خود می‌پردازد و می‌گوید که این درد و خمار عشقش را تنها از محبوبش می‌تواند درمان کند. او در جستجوی حضور محبوبش است و از حال و احوال خود در فراق سخن می‌گوید، در نهایت از صبا می‌خواهد که پیغام‌هایی از محبوبش بیاورد. این شعر بیانگر احساسات عمیق عاشقانه و رنج‌های ناشی از فراق است.
خرابی من از آن چشم پر خماری پرسهلاک جانم از آن لاله بهاری پرس
هوش مصنوعی: خرابی و افسردگی من به خاطر آن چشمان خمار است، و اگر میخواهی بدان که چرا جانم در خطر است، از آن لالهی بهاری بپرس.
ز زخم غمزه چه پرسی که در جگر چند است؟ز صد فزونست، ولی زخمهای کاری پرس
هوش مصنوعی: از زخم نگاه معشوق سؤال نکن که در دل چقدر درد است؛ چون دردهای زیادتری دارد، اما از زخمهای عمیق و مؤثر بپرس.
غلام چشم توام، گر چه ناوک تو خوش استولیک لذت آن از دل شکاری پرس
هوش مصنوعی: من بنده چشم تو هستم، هرچند تیرکمان زیباییات خوشایند است، اما لذت واقعی آن را باید از دلی که شکار کرده بپرسی.
دلم که زود فراموش می کند خود رامپرس هیچ ز هجران و بیقراری پرس
هوش مصنوعی: دل من به سرعت فراموش میکند، پس از حال خود نپرس؛ بهتر است از غم جدایی و بیقراریام سوال نکنی.
مراست دردسری از خمار مستی عشقعلاج دردم از آن نرگس خماری پرس
هوش مصنوعی: من از درد ناشی از عشق و مستی گرفتار شدهام و راه درمان این درد را از آن نرگس خماری بپرس.
کجاست دولت آنم که بر درت باشم؟نشان من به سر کوی خاکساری پرس
هوش مصنوعی: کجاست خوشبختی من که در آستانهات باشم؟ نشانه من را از سر کوچهی فروتنی بپرس.
رو، ای صبا و ز بهر مسافران فراقاز آن دو لب سخنی چند یادگاری پرس
هوش مصنوعی: ای نسیم، به خاطر مسافران جدایی، چند کلام یادگاری از آن دو لب بپرس.
سرود ذوق فراوان شنیده ای، اکنونبیا، ز خسرو ذوق فغان و زاری پرس
هوش مصنوعی: شعری که سرشار از لذت و خوشی است را شنیدهای، حالا بیا و از خسرو که به خاطر این شوق و لذت غمگین و نالان شده بپرس.