شمارهٔ ۱۱۷۱
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به توصیف زیبایی معشوق و احساسات عمیق خود نسبت به او می‌پردازد. او به دل خود اشاره می‌کند که اگرچه نگه‌دار آن زیبایی است، اما زیر زلف سیاه معشوق به حالتی خاص قرار دارد. او می‌گوید که بدون وجود معشوق، زندگی برایش ممکن نیست. همچنین او به دلاوری و اعتماد به نفس معشوق اشاره می‌کند که هرکس را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در نهایت، شاعر نگرانی و اشتیاقش برای دیدن محبوب را بیان می‌کند و انتظارش را از آمدن او توصیف می‌کند.
رغم آن دل که نگه دارندشزیر آن زلف سیه دارندش
هوش مصنوعی: با وجود اینکه دلهای زیادی تحت تأثیر آن زلف مشکی قرار دارند، اما همچنان در زیر سایهاش نگهداشته میشوند.
مشک بی‌زلف تو نتواند بودگر به شمشیر نگه دارندش
هوش مصنوعی: اگر مشک را با زلف تو در قید نگاه تیزبینی به خطر بیاندازند، نمیتواند وجود داشته باشد.
بر رخ خوب تو ماند چیزیمه اگر زیر کله دارندش
هوش مصنوعی: بر چهره زیبای تو نشانهای وجود دارد که اگر کسی از زیر سر آن را ببیند، متوجه میشود.
در زمان سر بنهد بر پایتپایت ار بر سر مه دارندش
هوش مصنوعی: اگر زمانی که سر بر زمین میگذاری، پای تو بر سر کسی که مقام بلندی دارد، قرار بگیرد، نشان از جایگاه تو و اهمیت آن لحظه است.
چشم خسرو به گه آمدنتمنتظر بر سر ره دارندش
هوش مصنوعی: چشمان خسرو در انتظار آمدن تو بودند و به هر طرف راه چشم دوخته است.