شمارهٔ ۱۱۹۳
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی عشق و خطرات آن را توصیف میکند. شاعر از معشوق میخواهد که با زیبایی خود دل او را نراندوخته و عاطفهاش را به بازی نگیرد. او نقش ابروی معشوق را همچون یک جاذبه میداند که نباید آن را از دل بزداید. همچنین از معشوق میخواهد که با خنجر غمزهاش جان او را تهدید نکند و بر احساساتش فرمان نراند. در پایان، شاعر به معشوق هشدار میدهد که مبادا به او آسیب برساند، زیرا عشق او همچون شکارچی است که با دقت به شکار میپردازد.
سوار من از من عنان در مکشیک امروز از گفت من سر مکش
هوش مصنوعی: سوار تو نباید امروز به من توجهی کند و از حرفهایم رنجیده خاطر شود.
ز دل نقش ابروی خود برمگیربه کشتن ز قربان کمان برمکش
هوش مصنوعی: دل را از یاد ابروی خود غافل نکن، چراکه با تیر کمان عشق، قربانی نشوید.
اگر خنجر غمزه بهر سزاستسر اینک فدای تو، خنجر مکش
هوش مصنوعی: اگر زیبایی تو موجب آزار من است، پس جانم را فدای تو میکنم، اما هرگز خنجر را به سوی من نکش.
چو سلطان شدی بر دلم خط میارولایت به فرمانست، لشکر مکش
هوش مصنوعی: وقتی که بر دل من سلطنت کردی، دیگر نیازی به نشان دادن قدرت و تسلط نیست، لشکر کشی نکن.
مژه تیز بر جان خسرو مزنچنان تیر بر صید لاغر مکش
هوش مصنوعی: به چشمان زیبای کسی زل نزن، زیرا كه این نگاه میتواند آسیبزننده باشد، مانند اینکه تیر بر روی طعمهای بیدفاع بیفکنیم.