شمارهٔ ۱۱۹۲
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌های دلربا و جذاب یک معشوق می‌پردازد. شاعر به ویژگی‌های ظاهری او از جمله لبخند، موهای پریشان، و چهره‌ای که شبیه صبح تابستانی است، اشاره می‌کند. معشوق او را با تیر عشق زخمی کرده و دامنش به طور نمادی، او را به دردسر انداخته است. شاعر احساسات عمیق خود را در برابر این معشوق بیان می‌کند و به ارتباط عاطفی و دردهایی که از آن عشق می‌کشد، اشاره دارد. در نهایت، از خسروا (شاه یا مقام بالا) می‌خواهد که در مورد مشکلاتی که از عشق به این معشوق دارد، بپرسد. این شعر به خوبی عمق عشق و زیبایی و دردهای آن را نمایش می‌دهد.
لب نگر وان دهان خندانشوان خم طره پریشانش
هوش مصنوعی: به لبهای زیبا و آن دهان خندان او و همچنین به آن پیچ و تاب موهای پریشانش توجه کن.
روی چون بامداد تابستانزلف همچون شب زمستانش
هوش مصنوعی: صورتش مانند صبحگاه تابستانی زیباست و موهایش همچون شبهای سرد زمستانی تاریک و دلانگیز است.
تیر بالای او بخست مرااز گشاد ره گریبانش
هوش مصنوعی: تیر او به قدری قوی است که مرا از راه خودم منحرف کرد و به دامنش کشاند.
دامن از ما همی کشد امروزچنگ ما روز حشر و دامانش
هوش مصنوعی: امروز دامن ما را میگیرد، همانطور که روز قیامت دامن او را خواهیم گرفت.
کوفته ماند شخص چون زر مناز دل سخت همچو سندانش
هوش مصنوعی: شخصی که مانند طلا، از سختی دل رنج میبرد، همچنان در خفقان و خمودگی باقی میماند، مانند سندانی که بیحرکت است.
چون فرو برد در دلم دندانجان فرستم به مزد دندانش
هوش مصنوعی: وقتی عشق و علاقه در قلبم جای میگیرد، جانم را به خاطر او فدای دندانش میکنم.
دل من گشت خون و خون دلمآب شد در چه زنخدانش
هوش مصنوعی: دل من پر از غم و اندوه شد، و این اندوه به اندازهای است که مانند آبی که از آبشار میریزد، به سمت او روانه میشود، در نتیجه زیبایی او باعث میشود که احساسات من به شدت بیرون بریزند.
خسروا، پرسشی بکن که به دلخار دارم ز نوک مژگانش
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که دل من با راهی تیره و خاری آکنده شده که ناشی از زیبایی و دلبری چشمان اوست. از تو میخواهم که سوالی بپرسی که این احساس درونی را برایم روشنتر کند.