شمارهٔ ۱۲۰۹
هوش مصنوعی: این شعر به موضوعاتی چون عشق، عرفان و انتقاد از rigidity مذهبی پرداخته است. شاعر به زیبایی و نورانیت عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که حتی اگر خورشید هم طلوع نکند، عشق و خرمی وجود دارد. او به کسانی که در تقوی و اصول دینی می‌کوشند، انتقاد می‌کند که چرا از لذت‌های زندگی مثل نوشیدن شراب دوری می‌گزینند. شاعر همچنین به بی‌توجهی فقهاء به واقعیات زندگی و نداشتن تواضع در برابر خداوند انتقاد می‌کند و در نهایت به نثر عاشقانه و غم‌انگیز خود به عنوان نوشتن نامه‌ای به معشوق اشاره می کند. در کل، شعر دعوت به عشق و زیبایی و انتقاد از خشک‌مغزی‌های مذهبی است.
چو مهر می کند از مشرق پیاله طلوعشود منور از انوار او جهان مجموع
هوش مصنوعی: وقتی که خورشید از سمت مشرق ظاهر میشود، دنیا با نور او روشن میشود و همه چیز درخشان و جمعجور میشود.
جهان پیر چو روشن شد از فروغ قدحچه باک، اگر نکند آفتاب چرخ طلوع؟
هوش مصنوعی: اگر جهان از نور شراب روشن شود، چه اهمیتی دارد اگر خورشید در آسمان طلوع نکند؟
جماعتی که به تقوی و شرع می کوشندچرا به باده پرستی نمی کنند شروع؟
هوش مصنوعی: گروهی که در تلاش برای تقوا و رعایت اصول دینی هستند، چرا به نوشیدن شراب و گناه نمیپردازند؟
کتاب فقه ندانند در مدارس مادریغ عمر که شد صرف در اصول و فروع
هوش مصنوعی: در مدارس ما فقط زمان را در یادگیری اصول و فروع صرف میکنند و به کتاب فقه توجهی ندارند، که این واقعاً افسوسانگیز است.
فقیه شرع که ما را به می کند تکفیربه عمر خویش نکرده ست سجده ای به خضوع
هوش مصنوعی: فقیه، که به خوردن شراب ما را محکوم می‌کند، در تمام عمرش هرگز ذرهای تعظیم و فروتنی نکرده است.
چو نامه ای بنویسم به سوی دلبر خویشفمنه امن قلبی علی کتاب دموع
هوش مصنوعی: وقتی نامه‌ای به سوی معشوقم مینویسم، قلبم را در آنچه بر روی کاغذ مینویسم، بهطور کامل بگذارم.
مگوی پند به خسرو ازو گذر، واعظکه بند خلق بود نزد مست نامسموع
هوش مصنوعی: بهتر است دربارهی پند و نصیحت به پادشاه حرفی نزنیم، زیرا کسی که نصیحت می‌کند، خودش در بند و گرفتار است و در کنار کسانی که مستاند، سخنانش به خوبی شنیده نمیشود.