شمارهٔ ۱۲۱۶
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی‌ها و جذابیت‌های معشوق پرداخته است. شاعر می‌گوید که چشمان معشوق دل‌ها را جلب می‌کند و زلف‌های او مشکلات را حل می‌کند. همچنین به کنایه می‌گوید که پیچش‌های موی معشوق باعث آرامش دل‌ها می‌شود. در ادامه، شاعر به عشاق اشاره می‌کند که اگرچه ممکن است در مشکلات غرق شوند، اما این عاشق شدن طبیعی است. او همچنین به عطشی که در دل اهل دل وجود دارد و نظر زاهدان به موضوع عشق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که عشق حقیقی فراتر از دنیای ظاهری و باطل‌هاست.
دو چشمت آفت دل‌هاست هر یکدو زلفت عقد مشکل‌هاست هر یک
هوش مصنوعی: دو چشمان تو نور و روشنایی دل‌ها هستند و هر یک از دو زلفت به نوعی معما و دشواریهایی را به وجود آورده است.
شکن‌های سر زلف کج تستفرامشخانه دل‌هاست هر یک
هوش مصنوعی: چشمهای کج و زلف‌های شکندار تو، یادآور دلهای شکسته و فراموششدهاند. هر یک از آنها داستانی از درد و حسرت را در خود دارند.
نشیمن‌ها که بر خاک در تستز بهر دیده منزل‌هاست هر یک
هوش مصنوعی: خانههایی که بر روی زمین قرار دارند، هر کدام به خاطر دیدن منزلهای دیگر ساخته شدهاند.
کنند ار عاشقانت خاک بر سرسزد، چون پای در گل‌هاست هر یک
هوش مصنوعی: اگر عاشقان تو خاک برسر شوند، جای شگفتی نیست؛ زیرا هر کدام در موقعیتی سخت و مشکل گرفتار هستند.
مده پند اهل دل را، زاهدا، زانکچو خسرو مست باطل‌هاست هر یک
هوش مصنوعی: نصیحتهای کسانی که دلهای نشسته و زاهدند را رد نکن، زیرا مثل پادشاهی مست، هر کدام از این نصیحتها بیاعتبار است.