شمارهٔ ۱۲۲۲ - امیرخسرو دهلوی

مرا بهرت خصومتهاست با دلکنون با من درین سودا و با دل

اگر باد سر زلفت همین استکجا ما و کجا جان و کجا دل

ز تو از گوشه چشمی اشارتز ما عقل و ز ما جان و ز ما دل

دل ار بیگانه گشت از من، نرنجمکه عاشق را نباشد آشنا دل

به خون گرم دل پیوست با دوستبدینسان چون توان کردن جدا دل

مرا گویی که جانت از چیست در سوز؟بلا شد جان مرا، جان را بلا دل

بماندم در بلای دل که یاربمبادا هیچ کس را مبتلا دل

چه گویندم که دل نه، پند بشنوکه صد منزل ز من راهست با دل

به یک دلدار بس کن، خسروا، زآنکنبندد هیچ عاشق جا به جا دل