شمارهٔ ۱۲۲۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذبه معشوقش اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که عشق به او باعث شده که عقل و دانش خود را کنار بگذارد. او می‌گوید که دل‌باختگان بسیاری همچون فیلسوفان بزرگ، به خاطر عشق به معشوق از عقل و خرد خود دور شده‌اند. شاعر همچنین به داستان‌های عاشقانه مانند قصه شیرین و خسرو اشاره می‌کند و می‌گوید که این عشق‌ها شأن زیادی دارند و بر دیگران تاثیر می‌گذارند. در نهایت، او خواستار عدم غم و اندوه بیهوده در عشق است.
خهی در هر نظر چون خویش مقبولچو من صد بیش در کوی تو مقتول
هوش مصنوعی: در هر نگاهی که به خودم میاندازم، به اندازهای که تو را میپسندم، خودم را میپذیرم. حتی اگر من صد بار بیشتر از تو به عشق تو کشته شوم.
کنم اندر جمالت عقل و دانشچو بیند مصلحت در خویش معزول
هوش مصنوعی: وقتی عقل و دانش به زیباییهای تو نگاه کنند و ببینند که صلاحشان در دوری از خودشان است، خود را کنار میکشند.
خوی حسنی که از رویت چکیدهبشسته دفتر معقول و منقول
هوش مصنوعی: خویی که از زیبایی تو سرچشمه میگیرد، باعث شده که همه دانشها و مفاهیم منطقی و عرفانی را به حاشیه براند.
گریزان کژکژ از بالای تو سرونگردد عرض بیش از قامت طول
هوش مصنوعی: سرو بلند و زیبا از بالای تو هیچگاه به شکلی کج و معوج نمیافتد و همیشه قامتش از قدی که دارد بیشتر نمیشود.
تو، ای دانا که عاشق را دهی پندمکن دل در غم بیهوده مشغول
هوش مصنوعی: ای دانا، تو که به عاشقان نصیحت میکنی، قلبت را در غمهای بیهوده درگیر نکن.
بسی دیدم فلاطون و ارسطوشده در عاشقی مجنون و بهلول
هوش مصنوعی: بسیاری از فیلسوفان بزرگ مثل افلاطون و ارسطو را دیدهام که در عشق به دیوانگی رسیده و حالتهای عجیب و غریب یافتهاند.
فرو خوان قصه شیرین و خسروکه زو لیلی و مجنون هست مسجول
هوش مصنوعی: داستان شیرین و خسرو را بخوان، چون حکایت لیلی و مجنون نیز از آن ناشی میشود.