شمارهٔ ۱۲۳۵

هوش مصنوعی: این شعر ناله‌ای از دل شاعر است که از درد و رنج ناشی از پیمان شکنی می‌گوید. او احساس تنهایی و بلاهایی را که از درون خود دارد، توصیف می‌کند و می‌گوید که نمی‌تواند از دیگران شکایت کند چون درد اصلی از خود او ناشی می‌شود. شاعر به سختی‌های زندگی‌اش و دلتنگی‌اش برای وطن اشاره می‌کند و از بی‌علاقگی به دنیا سخن می‌گوید. در نهایت، او بیان می‌کند که در وجودش آرزوی دلداری و آرامش دارد اما به تنهایی و غم خود می‌چسبد.