شمارهٔ ۱۲۷۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از ساقی می‌خواهد که شراب بیاورد و از میخواران پذیرایی کند. او به رندی و فسق خود اشاره کرده و کلاه صوفیان را به نشانه بی‌توجهی به روزه و پرهیزکاری، کج می‌گذارد. شاعر می‌گوید که وقتی در عالم شراب غرق می‌شوند، توبه کردن چه معنایی دارد. آن‌ها فقط عشق را می‌شناسند و غم عشق را احساس می‌کنند. شاعر از معشوق می‌خواهد با ناز خود آن‌ها را جذب کند و در نهایت، خواهان یک جام شراب به یاد شاه کیخسرو و کیقباد است. این شعر حس عاشقانه و آزادی را در می‌نوشی و رهایی از قید و بندها بیان می‌کند.
بیا ساقی که ما در می فتادیمبه خدمت پیش میخواران ستادیم
هوش مصنوعی: ای ساقی، بیا که ما در حال نوشیدن هستیم و به خدمت کسانی که مینوشند آمدهایم.
سر رندی چو گم کردیم در فسقکلاه صوفیان را کج نهادیم
هوش مصنوعی: زمانی که در حال خوشگذرانی و لذت بردن از زندگی بودیم، نمای ظاهری خود را به گونهای تغییر دادیم که به نظر برسد در مسیر معنوی و صوفیانهای قرار داریم.
رها کن غرقه گردیم ار برانیممیان می، چو اندر می فتادیم
هوش مصنوعی: اگر ما در میخانه غرق شویم، بیخیال شو و دستهجمعی ادامه بدهیم. وقتی که در دنیای شراب و شادی فرو میرویم، بیدغدغه به آن بپردازیم.
چه جای توبه چون می می بنوشیمکه از خوبان به خون روزه گشادیم
هوش مصنوعی: ما در حال نوشیدن شراب هستیم و از خوبیهایی که داشتیم، دلمان را با گناهها خون کردیم. پس دیگر چه جایی برای توبه باقی مانده است؟
مرادی از غم او عشق داریمچه داند او گر از غم نامرادیم
هوش مصنوعی: ما از غم و اندوه او عشق میورزیم، اما او نمیداند که ما از غم بیفایده و ناکام نیز رنج میبریم.
بکش، ای خوش پسر، ما را به یک نازهمان پندار کز مادر نزادیم
هوش مصنوعی: ای پسر زیبا، ما را با یک ناز بکش، چرا که ما از ناز و محبت زاده نشدهایم.
بده یک جام کیخسرو به خسروهمان انگار ما هم کیقبادیم
هوش مصنوعی: به من یک جام شراب از نوشیدنیهای کیخسرو بده، زیرا برای من هم مانند کیقباد است.