شمارهٔ ۱۳۴۹
هوش مصنوعی: غزل به بررسی و نقد ظاهرسازی و ریاکاری در عبادت و عشق می‌پردازد. شاعر پیشنهاد می‌کند به جای تقلید و زرق و برق‌های ظاهری، به حقیقت عشق و خرابات (محلی برای رهایی از بندگی) روی آوریم. او به درستی عشق را با حالتی غنایی و پرشور توصیف می‌کند و از عاشقانی که به ظاهر می‌پردازند، انتقاد می‌کند. شعر به اهمیت صداقت در عشق و عمل می‌پردازد و در نهایت بر این نکته تأکید دارد که دل انسان در تلاش برای رسیدن به معنای حقیقی و آزادی واقعی است.
وقت آن است که ما رو به خرابات نهیمچند بر زرق و ریا نام مناجات نهیم
هوش مصنوعی: زمان آن فرا رسیده که به خرابات برویم و از ریا و نیرنگ فاصله بگیریم، باید دیگر به جای نام مناجات، به حقیقت و صداقت روی بیاوریم.
گر فروشیم مصلا ز پی می، به ازآنکرخت تزویر به بازار مکافات نهیم
هوش مصنوعی: اگر بخواهیم به خاطر میفروشیم محل عبادت را، بهتر است تا اینکه خود را به بازار ریا و فریب عرضه کنیم.
مست گر، پای بلغزد، چو در آن ثابت استدیده بر پاش به صد عذر و مراعات نهیم
هوش مصنوعی: احساس میشود وقتی کسی در حال نوشیدن الکل است و ممکن است هاپوتی بزند یا بیفتد، ما همچنان به او نگاه میکنیم و با وجود اشتباهاتش، برای او عذر و احترام قائلیم.
دیده داریم و دل و جان و تن از عشق خراببر خرابی دو سه در وجه خرابات نهیم
هوش مصنوعی: ببینید که چگونه دیده و دل و جان و تن ما از عشق و محبت ویران شده است، و در این ویرانی به جایگاههایی که در عالم شراب و خوشی وجود دارد مینگریم.
عاشق صورت خوبیم که خلقی همه سربر در کعبه و ما بر قدم لات نهیم
هوش مصنوعی: ما عاشق زیبایی چهرهای هستیم که افرادی همگی در کعبه به راز و نیاز مشغولاند، اما ما در برابر بت لات سر به زیر گذاشتهایم.
شاه جان گشت چو بازیچه نفس کج بازبینم اندر محل شه رخ و سر مات نهیم
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که جان شاه مانند یک بازیچه تغییر کرده است؛ اکنون نگاه من به طرف محل سلطنت است و چهره و سر او را در حالتی از خلسه میبینم.
دل خسرو که همه شیشه می می سنجدسنگ قلب است که در پله طاعات نهیم
هوش مصنوعی: دل خسرو که مانند شیشه است و میتواند هر چیزی را بسنجد، در واقع از سنگیندلی و سختی قلب ماست که در مراحل بندگی و خدمت به خداوند قرار میگیرد.