شمارهٔ ۱۴۱۷
هوش مصنوعی: این شعر به احساس عمیق عاشقانه و درد ناشی از جدایی اشاره دارد. شاعر با ذکر روزی که با معشوق آشنا شده، از دست دادن صبر و قرار خود را توصیف می‌کند. او از غم و اندوهی که در پی این آشنا شدن به سراغش آمده، می‌گوید و به بی‌قرار شدن و گم شدن در خیال‌های معشوق اشاره می‌کند. شاعر از سنگینی بار غم و زحماتی که عشق بر دوش او گذاشته، سخن می‌گوید و به سختی زندگی بدون معشوق اشاره می‌کند. همچنین، او به کسی که تجربه عشق را ندارد، توصیه می‌کند که از این احساسات دوری کند زیرا او خود به شدت دچار این درد و گرفتار شده است. در نهایت، شاعر به ذلت و بی‌ارزش شدن خود به خاطر عشق به معشوق اعتراف می‌کند.
با تو چه روز بود که من آشنا شدم؟کز روزگار صبر و سلامت جدا شدم
هوش مصنوعی: شاید در اولین روزی که با تو آشنا شدم، احساس کردم که از روزهای آرامش و صبر فاصله گرفتهام.
هر دم به خون دیده خود غرقه می شوممن خون گرفته با تو کجا آشنا شدم؟
هوش مصنوعی: هر لحظه با اشک چشمم غرق میشوم و نمیدانم چگونه با تو آشنا شدم که اینگونه غمگین و دردمند شدم.
از من قرار و صبر، ندانم کجا شدند؟من خود ز خویش هیچ ندانم، کجا شدم؟
هوش مصنوعی: من نمیدانم چرا آرامش و صبر من گم شدهاند. حتی خودم هم نمیدانم در کجا هستم و چه احساسی دارم.
از بس که گم شدم به خیالات زلف توموری بدم که در دهن اژدها شدم
هوش مصنوعی: به خاطر فراوانی خیالپردازی درباره زلفهای تو، چنان گیج و گم شدهام که به مانند موری در دهان اژدها قرار گرفتهام.
بارم نبود کوه غم، اما به بوی تودر زیر بار منت باد صبا شدم
هوش مصنوعی: غم سنگینی بر دوشم نبود، اما بوی تو موجب شد که زیر بار لطف باد صبا احساس سنگینی کنم.
ای پندگوی، تا رخ او را ندیده ایبگریز و جان ببر تو که من مبتلا شدم
هوش مصنوعی: ای نصیحتکننده، تا زمانی که چهره او را ندیدهای، دوری کن و جانت را نجات بده، چون من در عشق او گرفتار شدهام.
او رخ نمی نمود، به زاری بدیدمشمن خود برای جان و دل خود بلا شدم
هوش مصنوعی: او ظاهر نمیشد و من از درد و زاری او را دیدم؛ من به خاطر جان و دل خود، گرفتار درد و مصیبت شدم.
هر دم به داغ هجر چو عیشم عذاب بودباری ز ننگ زیستن خود رها شدم
هوش مصنوعی: هر لحظه به خاطر درد جدایی، زندگی برایم عذابی بود. به خاطر شرم از زندگی، از آن رها شدم.
خسرو به بندگیت غلامی ست بی بهاخاصه کنون که بنده تو بی بها شدم
هوش مصنوعی: شخصی به نام خسرو به خاطر خدمت و بندگی تو، دیگر ارزشی ندارد و به ویژه اکنون که خودم نیز بی‌ارزش شدهام.