شمارهٔ ۱۴۲۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به مرور عمر و غفلت خود از توجه به خداوند می‌پردازد. او بیان می‌کند که در طول زندگی خود فرصت‌های زیادی را از دست داده و به دنبال ندامت و توبه نرفته است. شاعر به نواقص و سیاهی‌های خود اشاره می‌کند و نمی‌تواند خود را از گناه پاک کند. او در عین حال، حسرت می‌خورد که هرگز به درستی به خدا نزدیک نشده و در مسیر عشق و حقیقت گام نگذاشته است. در نهایت، شاعر به این نتیجه می‌رسد که تمام عمرش را با دروغ گذرانده و حالا احساس می‌کند که هیچ تلاشی برای راستگویی و ارتباط با خدا نکرده است.
برفت عمر و به سوی خدای روی نکردمبشد غنیمت و اوقات جستجوی نکردم
هوش مصنوعی: عمر من گذشت و من به سوی خدا توجه نکردم، در حالی که زمان را از دست دادم و فرصتی برای جستجوی حقیقت نداشتم.
ز لوث فسق دل من چگونه دست بشوید؟به غسل جای ندامت چو دیده چوی نکردم
هوش مصنوعی: دل من چگونه میتواند از آلودگی گناه پاک شود؟ وقتی که من از روی ندامت، توبهای نکردهام.
سیاه رویی خود را به آب دیده نشستمبه صف مردان خود را سفید روی نکردم
هوش مصنوعی: با چشمان اشکبار غمگینی و محنت، در کنار مردان با افتخار نشستهام، اما هرگز بابت سیاهرویم خجالت نکشیدم و سعی نکردم خود را به نمایش بگذارم.
طریق شیردلی های شبروان چه شناسمکه صحبتی دو سه شب باسگان کوی نکردم؟
هوش مصنوعی: چگونه میتوانم راه و رسم دلیران شبگرد را بشناسم، در حالی که صحبت و گفت وگویی با دوستان و آشنایان در کوی آنها نداشتهام؟
کجا به حضرت سلطان قبول حال بیایدسری که در خم چوگان عشق گوی نکردم
هوش مصنوعی: کجا ممکن است که سلطان محبوب نگاهی به من بیندازد در حالی که من هیچ وقت در میدان عشق بازی نکردهام و جسارتی از خود نشان ندادهام؟
دماغ کرد چنینم که طیب خلق ندانمزکام داشت بر آنم که مشک بوی نکردم
هوش مصنوعی: من اینگونه مینمایم که نمیدانم چطور باید رفتاری دلپذیر داشت، زیرا از احساس سرماخوردگی رنج میبرم و هرگز بویی از مشک را تجربه نکردهام.
به ترک خوی بدم می دهند پند، ولیکنکنون چگونه کنم، کز نخست خوی نکردم؟
هوش مصنوعی: نصیحت میکنند که از رفتار بد خود اجتناب کنم، اما حالا چه کنم که از ابتدا چنین رفتاری داشتم؟
تمام عمر برانداختم به کذب که هرگزبه صدق پیش خدا قامت دو توی نکردم
هوش مصنوعی: تمام عمر را صرف دروغ و فریب کردم و هیچگاه به راستی نتوانستم در پیشگاه خداوند به خاطر تو صادقانه بایستم.
وبال من همه شعر آمد و دریغ که خسرونگفت «خاموش » و من ترک گفتگوی نکردم
هوش مصنوعی: مرازیاد خوب است که همه شاعرانی که به من اشاره کردند، اما افسوس که خسرو نگفت «سکوت کن» و من هم از ادامه صحبت خودداری نکردم.