شمارهٔ ۱۴۸۶
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق عاشقانه شاعر می‌پردازد. شاعر از درد و رنجی که به خاطر معشوقش کشیده، سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که چگونه در طول عمرش به خاطر محبت او شکر گزار بوده است. او از عذاب‌هایی که به خاطر جدایی و نرسیدن به معشوق متحمل شده، صحبت می‌کند و به سختی‌هایی که بر دلش رفته اشاره دارد. همچنین محبت و جفاهای معشوق را قبول کرده و تأکید می‌کند که اگرچه دچار درد و رنج شده، اما زیبایی عشق او را فراموش نمی‌کند و از دوری او به شدت غمگین است. در نهایت، شاعر به عشقش و شوقی که به دیدار معشوق دارد، اشاره می‌کند و زیبایی‌های عشق را با وجود مشکلاتش تحسین می‌کند.
بحل کن آن همه خونها که در غمت خوردمکه عمری از دل و جان شکر این کرم کردم
هوش مصنوعی: در دل من به خاطر غمهای تو، خونهای زیادی ریخته شده است و من به مدت طولانی از صمیم قلب بابت این محبت تو شکرگزاری کردهام.
حدیث وصل نگویم که گفته شد روزیز بخت بد چه لگدها که بر جگر خوردم
هوش مصنوعی: نمیخواهم داستان وصال را بگویم، چون یک روز به خاطر بداقبالیام ضربههای زیادی بر دلم زدم.
بمردم و ندهم درد خود برون، زیراککجاست دل که شناسد حلاوت دردم
هوش مصنوعی: من میمیرم اما درد خود را بیرون نمیگویم، چون دل کجاست که بتواند تلخی درد را با شیرینی آن بشناسد.
چنان خوش است جفایت که گر تو تیر زنیقبول اگر نکنم من به دیده، نامردم
هوش مصنوعی: رفتار تو چنان زیباست که اگر تو به من آسیبی بزنی و من این آسیب را نپذیرم، به حقیقت ناپاک و نامرد به نظر میآیم.
چه کارم آید، اگر خاک کوی تو نشود؟تنی که از پی این سالهاش پروردم
هوش مصنوعی: اگر نتوانم به خاک کوی تو درآیم، چه فایده دارد؟ من که همه این سالها را صرف پرورش جسمم کردهام.
شبی که گرد سر کوی تو توانم گشتبه عشق گرد سر خود هزار می گردم
هوش مصنوعی: شبی که بتوانم دور کوچهات بچرخم، به خاطر عشق، هزار بار دور خودم میچرخم.
به کوی تو چو شوم خاک، نیست غم به جز آنکصبا ز کوی تو سوی دگر برد گردم
هوش مصنوعی: وقتی به کوی تو برسم و در آنجا خاک شوم، هیچ نگرانیای ندارم جز اینکه نسیم، مرا از کوی تو به جایی دیگر ببرد.
گریست خون به جفای تو، خسروا، صد شکرکه سرخ کرد به گاه وفا رخ زردم
هوش مصنوعی: به خاطر ظلم و بیوفایی تو، دلم به شدت خون گریه کرد. اما خوشحالم که در زمان وفا و صداقت، رنگ چهرهام به سرخی تغییر کرد.