شمارهٔ ۱۵۱۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساس حیرت و شگفتی ناشی از دیدن معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که دیدن او بدون اثری از عشق، بی‌فایده است. او جان خود را در معرض دزدیدن عشق قرار می‌دهد و می‌گوید که دلی که عاشق است، مانند پروانه‌ای است که خود را به آتش می‌اندازد. شاعر همچنین به درد و رنج ناشی از زیبایی محبوب اشاره می‌کند و از خواسته‌های کوچک و ساده‌ای چون لبخندی از معشوق بهره می‌گیرد. نهایتاً، او اشاره می‌کند که عاشق حقیقی بدون فدای جان خود، نمی‌تواند عشق واقعی را تجربه کند و در نهایت موضعی در برابر تلخی‌های عشق دارد.
ندارم روزی از رویت به جز حیرت گه دیدنچه سود از دیدن بستان، چه نتوان میوه ای چیدن؟
هوش مصنوعی: نمیتوانم روزی از زیبایی تو داشته باشم جز حیرت و شگفتی. دیدن باغ چه فایدهای دارد اگر نتوان میوهاش را چید؟
اگر دزدیدن جان می نخواهی، چیست از شوخیبه هنگام خرامش خویش را صد جای دزدیدن؟
هوش مصنوعی: اگر نمیخواهی جانت را بربایند، چرا در هنگام راه رفتن از خودت با شوخی و ظرافت زیاد، به هر طرف سرریز میکنی و خود را به صد شکل نمایش میدهی؟
دلی کو عاشق شمعی بود سوزد چو پروانهکه بر آتش سیه رویی بود چون دود لرزیدن
هوش مصنوعی: دل عاشق مانند شمعی است که به خاطر عشق میسوزد، همانطور که پروانه به دور آتش میچرخد. در این حال، دل مانند دودی میلرزد و به شدت دچار التهاب و درد است.
جگر خارای پیکان غمزه خوبان، رو، ای رعناکه نآرد نازنین طاقت ز ناخن پشت خاریدن
هوش مصنوعی: ای گل زیبا، نگاه تو مانند یک تیر زهرآگین است که جگر هر عاشقی را میخورد. نازنین، تو چقدر زیبا و دلربایی که هیچکس نمی‌تواند در برابر زیباییات تحمل کند و به خاطر خارهای عشق آسیب میبیند.
زکوة آن دو لب بر جان من یک خنده ضایع کنکه این دیوانه زان لبها همی ارزد به خندیدن
هوش مصنوعی: بیا با یک لبخند از زیبایی آن دو لب، جانم را شاد کن، چون این دیوانه به خاطر آن لبها شایستهی خندیدن است.
لب و چشمم به رشکند از پی خاک درت با همکه این در گردن سرمه ست و آن در بند بوسیدن
هوش مصنوعی: لب و چشمم به دنبال خاک درب تو هستند، چون آن در با سرمه آراسته شده و این در به بوسیدن دعوت می‌کند.
شبی گفتم که سوز من نبینی گه گهی، گفتاکه باشد خس ز بهتر سوختن، نی از پی دیدن
هوش مصنوعی: یک شب از شدت درد و اندوه خود گفتم که تو هرگز اوج عذاب من را نخواهی دید. او در پاسخ گفت که این حالت به اندازه عذاب سوختن یک برگ بیارزش است و من کاری نمیکنم که برای دیدن تو باشد.
کسی کو جان نبازد عشق او بازی ست با جاناننشاید خودپرستان را طریق عشق ورزیدن
هوش مصنوعی: کسی که برای عشق جان خود را نمیسپارد، در واقع به عشق بازی می‌کند و این موضوع برای افرادی که فقط به خود فکر میکنند، مناسب نیست. عشق ورزیدن در این حالت برای آنها جایز نیست.
مرنج از جور یار، ار عاشقی، خسرو، که به نبودمزاج نیکوان دانستن و بر خویش پوشیدن
هوش مصنوعی: هرگز از خسلتی که محبوب در حق تو دارد ناراحت نشو، اگر واقعاً عاشق هستی، زیرا بدان که در فقدان حسن و نیکی دیگران، باید با آنچه هستی بسازی و در دل خود پنهان کنی.