شمارهٔ ۱۵۱۹
هوش مصنوعی: شعر به فضیلت و شادمانی در ماه رمضان اشاره دارد و به روزه‌داران تبریک می‌گوید. شاعر به حالت خوش و سرخوشی هوشیاران می‌پردازد و از نگرانی محتسب می‌خواهد که مانع شادی آنها نشود. او با اشاره به آتش سوزان و باران، درد و غم را در زندگی بیان می‌کند. در ادامه، شاعر از شوق و اشتیاق روزه‌داران به شربت سخن می‌گوید و به کافری که خون او را می‌خورد، بی‌توجهی می‌کند. در نهایت، دعوتی به نوشیدن شراب و خوشی به وسیله ساقی دارد که در زندگی شادی را به ارمغان می‌آورد.
مبارک باد، ماه روزه داران!بدان مستی فزای هوشیاران!
هوش مصنوعی: خوشا به حال ماهی که مخصوص روزه‌داران است! این ایام باعث افزایش شورو نشاط در افراد باهوش و هوشیار میشود!
مده، ای محتسب، تشویش چشمشکه در خواب خوشند آن پر خماران
هوش مصنوعی: ای محتسب، از نگرانی چشمانش بپرهیز، زیرا آن پر خماران در خواب خوش به سر میبرند.
ز گریه بیش می سوزیم با آنکنگیرد هیمه آتش ز باران
هوش مصنوعی: ما از گریه بسیار داغ و آتشین شدهایم، با این حال باران نمیتواند هیزم آتش را خاموش کند.
رخت در چشم مشتاقان چنانستکه شربت در دهان روزه داران
هوش مصنوعی: لباس تو در نظر عاشقان همانند شربتی است که برای روزه‌داران لذتبخش و خواستنی است.
خورد خون من آن کافر همه روزگوارا باد می بر باده خواران
هوش مصنوعی: خونی که آن کافر از من می‌خورد، برایش خوش باشد. چه بهتر که در کنار شرابخواران بگردد و خوش بگذراند.
غنیمت دار خواب بی غمی راکه شب ناخوش بود بر سوکواران
هوش مصنوعی: از خواب آرام و بیدغدغهی خود بهرهبرداری کن، زیرا شبهای پر از ناراحتی برای کسانیکه در مصیبت هستند، بسیار سخت و ناخوشایند است.
بیار آن ده قدح، ای ساقی هوشکه بر خسرو نبود این می گواران
هوش مصنوعی: ای ساقی، آن ده جام را بیاور، زیرا که این شراب گوارا، شایسته سلطنت و بزرگی خسرو نیست.