شمارهٔ ۱۵۲۸
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف ویژگی‌های یک ساقی و عشق‌های ممنوعه می‌پردازد. شاعر به این شخصیت اشاره می‌کند که در کنار شکر و شادی، باعث افسردگی و غم عاشقان نیز شده است. او نگاهی انتقادی به ریاکاری در صومعه‌ها و ناکامی در شناخت حقیقت دارد. در نهایت، شاعر خواهان رهایی از قیدهای اجتماعی و بیداری در عشق و احساسات است.
ای میر همه شکر فروشانتوبه شکن صلاح کوشان
هوش مصنوعی: ای سرور همه کسانی که شیرینی میفروشند و توبه میشکنند، کجاست کسو که اهل صلاح و نیکی است؟
عشاق ز دست چون تو ساقیخونابه به جای باده نوشان
هوش مصنوعی: عاشقان به خاطر تو، ای ساقی، به جای نوشیدن شراب، خون خود را مینوشند.
در میکده غمت سفالینرخ همه معرفت فروشان
هوش مصنوعی: در میکده، دلباختگان غم تو، همگی به قیمتگذاری معارف و دانایی میپردازند.
یک خرقه رخت درست نگذاشتدر صومعه کبود پوشان
هوش مصنوعی: در صومعهای که پوشش کبود دارد، هیچ لباس درستی بر تن نکردند.
در کاوش کنه خوبی توکند است خیال تیزهوشان
هوش مصنوعی: برای دستیابی به خوبیهای تو، تیزهوشان در تلاشند و در جستجوی رازهای تو هستند.
از پرده چو گل دمی برون آیباد همه نیکوان فروشان
هوش مصنوعی: از پشت پرده همانند گل، لحظهای به بیرون بیایید که باد تمامی نیکوکاران را به زمین میافکند.
خوش وقت تو کآگهی نداریاز آتش سینه های جوشان
هوش مصنوعی: خوشبحالت که از شعلههای سینههای پر از حسرت خبر نداری.
بیدار نگشت نرگس مستاز ناله بلبل خروشان
هوش مصنوعی: نرگس بیا در خواب نماند و به شور و شوق بلبل گوش ندهد.
از تو سخنی به هر ولایتخسرو به ولایت خموشان
هوش مصنوعی: از تو انتظاری میرود تا در هر جایگاه و هر شرایطی، کلامی گرانقدر و مؤثر بیان کنی، حتی در میان افرادی که کمحرف و ساکت هستند.