شمارهٔ ۱۵۷۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره فراق و درد دوری از عزیزان است. شاعر از احساس تنهایی و غم ناشی از نبودن آنها سخن میگوید و به یادآوری خاطرات و انتظار برای دیدار میپردازد. او به سرنوشت خود اشاره میکند که عمرش به باد رفته و در غم دوری به سر میبرد. هر شب با یاد آنها اشک میریزد و زندگیاش پر از اندوه است. شاعر از داغی که بر دلش نشسته و غم زنده داشتن در شبهای فراق میگوید و در نهایت به زیبایی دیدار و خاطراتی که با رفتگان داشته، اشاره میکند.
ای دور مانده از نظر دورماندگانبازآی هم به جان و سر دورماندگان
هوش مصنوعی: ای کسی که از چشم دور ماندهای، به نزد ما بازگرد. ما که دور از تو هستیم، همچنان به تو دل بستهایم و جان و سرمان برای آمدنت منتظر است.
عمرم به باد رفت و نیامد به سوی منآن باد کآورد خبر دورماندگان
هوش مصنوعی: عمر من سپری شد و باد خبری از کسانی که دور ماندهاند به سمت من نیاورد.
مردم ز زنده داشتن شب که در فراقدشوار می رسد سحر دورماندگان
هوش مصنوعی: مردم برای اینکه شب را به راحتی سپری کنند، در دل شب که فراق سختی به همراه دارد، به صبح نزدیک میشوند و از دوری کسانی که همچنان در غم دلتنگی به سر میبرند، رنج میبرند.
خلقی بسوزدم که رسیدند رفتگاناین است داغ تازه تر دورماندگان
هوش مصنوعی: افرادی را به یاد میآورم که جان سپردند، و این باعث میشود داغ کسانی که هنوز در میان ما هستند، سنگینتر شود.
نبود به از نظاره دیدار رفته دیرهر تحفه کآید از سفر دورماندگان
هوش مصنوعی: بهتر از تماشای چهره کسی که مدتهاست ندیدهام، هیچ چیزی نیست، حتی اگر هدایای ارزشمندی از سفر برایم بیاورند.
هر شب رویم و گریه خون جگر کنیمآنجا که خود بود گذر دورماندگان
هوش مصنوعی: هر شب به دیدن خاطرات تلخ گذشته میرویم و از شدت ناراحتی اشک میریزیم، در جایی که یاد و خاطره عزیزان از دست رفتهمان باقی مانده است.
هر ساعتم ز خوردن غم خواب مردن استآیا همینست خواب و خور دور ماندگان
هوش مصنوعی: هر لحظهام پر از اندوه است، مثل این که خواب مرگ را تجربه میکنم. آیا اینگونه است که خواب و خوراک برای کسانی که دور افتادهاند، معنا دارد؟
دلها شود کباب، چو خسرو کند نفیرچون دور ماندگان ز بر دور ماندگان
هوش مصنوعی: دلها همچون کباب میشود، وقتی خسرو فریاد میزند، مانند حال کسانی که از دیگران دور ماندهاند.