شمارهٔ ۱۵۸۹
هوش مصنوعی: این شعر دعوتی به شادی و لذت از زندگی است. شاعر از ساقی می‌خواهد که به دوستانش شراب بدهد و به خوشی در میکده بپردازد. او اشاره به این دارد که سرنوشت انسان‌ها از قبل مشخص شده و برخی برای زندگی رندی و آزادی به دنیا آمده‌اند. همچنین توصیه می‌کند که در گوشه میکده بنشینی و از زندگانی لذت ببری، چرا که تباهی زندگی تنها از دست دیگران ناشی می‌شود. شاعر می‌گوید که شادی و خوشی باید با شراب و عشق همراه باشد و از نگران بودن نسبت به قضاوت دیگران پرهیز کنیم. در نهایت، او می‌خواهد که باده بیاورند، چون زندگی کوتاه و پر از غم است و نیازی به نگرانی از مسائل دنیوی نیست.
خوش است میکده، ساقی، به روی همنفسانز جام ساقی دوشینه جرعه ای برسان
هوش مصنوعی: میکدهی ما جایی دلچسب و دلنواز است، ساقی عزیز، لطفاً به دوستانم یک جرعه از جامی که دیشب نوشیدیم، برسان.
محقق است که خیاط غیب روز ازلندوخت خلعت رندی به قد بوالهوسان
هوش مصنوعی: به طور مسلم، خیاطی که در آغاز زمان وجود داشت، جامهای که مخصوص بندگان آزاد و بیپروا است را به قد و قامت کسانی که به لذتجویی و هوسرانی میپردازند، ندوخته است.
به کنج میکده بنشین مدام و قانع باشکه خون خویش خوری به که می ز دست کسان
هوش مصنوعی: در گوشهی میخانه بنشین و همیشه راضی باش، زیرا بهتر است که به دست دیگران آسیب نبینی و به خودت صدمه نزنی.
چراغ عیش برافروز از شراب که زودشود ز دست تو رغبت چو روغن بلسان
هوش مصنوعی: شعله شادی را با نوشیدن شراب روشن کن، زیرا لذتی که به زبانت میدهد زود ناپدید می‌شود، مانند روغنی که به سرعت از دست میرود.
کسی که گوهر ذاتیش بی خلل باشدچه التفات نماید به اختیار خسان
هوش مصنوعی: کسی که ذاتش خالص و بدون عیب باشد، هیچ توجهی به انتخابهای افراد پست نمیکند.
نهفته دار قدح را درون خلوت خاصرو مدار که افتند اندر او مگسان
هوش مصنوعی: در تنهایی خود، باده را پنهان نگهدار و آن را به نمایش نذاری، زیرا باعث می‌شود حشرات به سمتش جذب شوند.
بیار باده که ما را نماند چون خسروغمی ز شحنه و قاضی و بیمی از عسسان
هوش مصنوعی: باده بیاور، چرا که ما دیگر غمی همچون خسرو نداریم و نه نگران شحنه و قاضی هستیم و نه از سربازان میترسیم.