شمارهٔ ۱۶۷۰
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوقه می‌پردازد، که زخم‌ها و شکست‌های ناشی از عشق را نمایان می‌کند. بیان می‌کند که دل‌های زیادی تحت تأثیر او قرار گرفته‌اند و تأکید می‌کند که این زیبایی، سرنوشت تلخی برای عده‌ای به ارمغان آورده است. اشاره به این دارد که عشق به معشوقه او مانند بیماری سختی است که هیچ‌کس از آن نجات نمی‌یابد. در پایان، شاعر به صداهای فتنه‌آور در بازار عشق اشاره می‌کند، که نشان‌دهنده شیفتگی و اشتیاق به معشوق است.
پر زخم است و شکست زلف گرانبار توزانکه هزاران دل است بسته هر بار تو
هوش مصنوعی: موهای سنگین و زیبايت پر از زخم و شکستگى است، زیرا در هر بار که آنها را میزنید، دل‌های زیادی به آن وابسته هستند.
خط که بر آن لب کشید از سر کلک قضانقش فنا زد رقم بر لب خونخوار تو
هوش مصنوعی: خطی که بر روی آن لبها کشیده شده، از قلم تقدیر نشأت گرفته و سرنوشت زوال را بر لبهای خونین تو به تصویر میکشد.
زنده به کویش نماند، وه که چه مردم کش استهمچو طبیبان خام نرگس بیمار تو
هوش مصنوعی: در کوی تو هیچ کسی زنده نمیماند، وای بر این وضع که چه کشندهای است، مانند پزشکان ناآگاه که به بیماران نرگس تو توجهی ندارند.
فاتحه خوان است خلق سوی سرایش که هستخاک شهیدان عشق کهگل دیوار تو
هوش مصنوعی: مردم به سوی خانه تو میآیند تا فاتحهخوانی کنند، چون تو در سرزمین خودیها، زادگاه و دیوار عشق و شهیدان قرار داری.
هر که زبان می کشید از پی تو سوی منهمچو من بی زبان گشت گرفتار تو
هوش مصنوعی: هر کسی که به دنبال تو میآمد و برایت صحبت میکرد، مانند من بیزبان و حیران شد و در دام تو گرفتار گشت.
ای سر خسرو ترا مژده که هر بامدادفتنه به قصابیست بر سر بازار تو
هوش مصنوعی: ای سرِ خسرو، به تو خوشخبر میدهم که هر صبح، آشوب و جنجال در محل فروش تو به اوج خود میرسد.