شمارهٔ ۱۶۹۴
هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق و longing شاعر به معشوق می‌پردازد. شاعر از دل‌تنگی و دردهایی که به خاطر عشقش تحمل می‌کند، سخن می‌گوید و از دل سرد و ناگوار معشوقش شکایت می‌کند. او از معشوقش می‌خواهد که به او نگاهی بیفکند و برایش فرصتی فراهم کند. شاعر با بی‌صبری و حسرت، از ظلم و بی‌توجهی معشوق می‌نالد و حس می‌کند که در میانه‌ی عشق و عذاب، فریادش به کوه‌ها می‌رسد. او همچنین به تضادهای عشق و نسبت به معشوق حسرت می‌خورد و به گیر و بندهای ناشی از این احساسات اشاره می‌کند. در نهایت، شاعر با ناامیدی، می‌خواهد که عشقش را دوباره زنده کند و از شکیبایی خود می‌گوید.
بیا، ای باغ جان، تا بنگرم سرو روان تومرا، دربان، رها کن تا بمیرد باغبان تو
هوش مصنوعی: بیا ای باغ زندگی، تا ببینم تو که مانند سروی زیبا و سرزنده هستی. ای دربان، مرا رها کن تا باغبانم بمیرد و از دوریات رنج ببرم.
ز فریادم بنالد کوه و ره ندهی به سوی خودتعالی الله چه سنگ است این دل نامهربان تو
هوش مصنوعی: از فریاد من، کوه نیز به ناله درمیآید و تو، ای خداوند بزرگ، چرا به سمت خود راهی به من نمینمایی؟ این دل بیرحم تو چقدر سنگی است!
بسوزم و آه برنارم، گرفتم مردمی آمدنه آخر دوستم من، چون روا دارم زیان تو
هوش مصنوعی: من ناراحتی و سوزش درونم را پنهان میکنم، اما در این حال دوستیام را از دست میدهم. حالا که با من اینگونه رفتار میکنی، چگونه میتوانم زیان تو را تحمل کنم؟
بخواهی دید کز ظلم تو ناگه بهترین روزیمن مظلوم خواهم هر دو دست اندر عنان تو
هوش مصنوعی: اگر بخواهی بدانی که چطور ظلم تو بر من تأثیر میگذارد، بدان که در آن روزی که بهترین روز من است، ناگهان به عنوان یک فرد مظلوم، هر دو دستم را به سوی تو بلند میکنم.
مرا گفتی «که باشی تو که بوسی آستان من »گر آن گستاخیم بخشی، غلام رایگان تو!
هوش مصنوعی: تو از من خواستی که در کنار تو بمانم و به درگاهت برسم. اگر این جسارت را به من ببخشی، من هم به عنوان یک خدمتکار آزاد در خدمت تو خواهم بود.
وگر زین ننگ می داری که خود را ز آن تو گفتممن تنها از آن خود، دل و جانم از آن تو
هوش مصنوعی: اگر از این رسوایی یا شرم خود را دور نگهمیداری، من فقط از خودم گفتم و دل و جانم متعلق به توست.
تو آگه نی و من با تو ازینسان عشق می سازمکه خود را گه گهی دشنام گویم از زبان تو
هوش مصنوعی: من از عشق تو به گونهای رفتار میکنم که انگار خود را به خاطر توبیخ میکنم و گاهی به خودم فحش میزنم.
رقیبا، گفتیم کو گفت خاکم در دهان کردیتو گر این راست می گویی، شکر اندر دهان تو
هوش مصنوعی: مراقب باش، ما گفتیم چه زمانی تو در دهان ما خاک کردی. اگر آنچه که میگویی راست است، پس شکر در دهان تو وجود دارد.
به حیله زیستی خسرو که دی پیش آمد و دیدیکنون باز آمد آن مردم کش، اینک بهر جان تو
هوش مصنوعی: خسرو با نیرنگی به حیات خود ادامه داده و حالا که دوباره برگشته، به یاد داشته باش که آن شخص خطرناک برای جان تو تهدیدی جدی است.