شمارهٔ ۱۷۸۷
هوش مصنوعی: این شعر دربارهٔ زیبایی و عشق است. شاعر از محبوبش می‌پرسد که چطور است و او را با ماه و ستاره‌ها مقایسه می‌کند. او اشاره می‌کند که در لحظات وصال، حالت محبوب چگونه است و حتی اگر نپرسد که حالش چطور است، او خود را از حال خودش آگاه می‌داند. شاعر به شدت عاشق است و احساسات عمیق خود را در قالب سوالاتی دربارهٔ محبوب بیان می‌کند. او همچنین به یاد بوسه‌ای که در درگاه محبوبش داده اشاره می‌کند و از او می‌خواهد که حال خود را با بیان حالش روشن کند.
ای ده یکی ز خوبی تو مه، چگونه ای؟وز هر دو هفته ماه یکی ده، چگونه ای؟
هوش مصنوعی: ای ده، تو مانند مه زیبایی، حالا چطوری؟ و از هر دو هفته که یک ماه به وجود میآید، تو چگونهای؟
گفتم رسم در آخر آن مه به نزد توآخر رسید، ای صنم، آن مه، چگونه ای؟
هوش مصنوعی: به کسی که به او علاقهمندم گفتم: در پایان، آن ماه زیبا به تو رسید. حالا ای عزیز، حال تو چگونه است؟
تا چند گوییم نرسیده ست گاه وصلآن گاه نیز می رسد، آنگه، چگونه ای؟
هوش مصنوعی: چقدر بگوییم که به زمان وصال نرسیدهایم، در حالی که آن زمان هم میرسد. حال، حال تو چگونه است؟
گر چه نپرسیم که چگونه ست حال تو؟باری توان ز حال من، آگه، چگونه ای؟
هوش مصنوعی: اگرچه از حال تو نپرسیم، ولی تو میتوانی از حال من باخبر باشی، پس حال تو چگونه است؟
ره می روی و در پی تو صد هزار دلای برده صد هزار دل از ره، چگونه ای؟
هوش مصنوعی: تو در مسیر خود در حال حرکت هستی و در پی تو، صد هزار دل عاشق و دلباخته هستند. ای کسی که این دلها را به خود کشاندهای، حال و احوالت چگونه است؟
دی بوسه دادیم چو شدم خاک بر درتامروز خاک بوس در شه چگونه ای؟
هوش مصنوعی: دیروز بوسه‌ای به درگاه تو دادم و اکنون که خاک کفش تو هستم، این سؤال را دارم که حالا چطور هستی؟
آیم به نزد تو، چه خوش آید مرا ز توبر خسروت خوش آمدی، ای مه، چگونه ای؟
هوش مصنوعی: وقتی به نزد تو میآیم، چقدر برایم خوشایند است که به تو و به زیباییات سلام میکنم. ای ماه، حال تو چگونه است؟