شمارهٔ ۱۷۹۰
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به عشق و دلدادگی می‌پردازد و احساسات عمیق خود را به معشوق ابراز می‌کند. او به زیبایی چشمان معشوق اشاره می‌کند که دل‌ها را می‌رباید و با وجود اینکه او را از خود دور کرده، اما هنوز جانش را فزوده است. شاعر به مظلومیت و بغض خود در برابر غم‌های عشق اشاره می‌کند و از عواطف خود نسبت به معشوق می‌گوید. او از دیگران می‌خواهد که به درد دل او توجه کنند و بر خود خرده نگیرد که در این عشق رنج می‌کشد. در نهایت، شاعر به سرنوشت عاشقان اشاره کرده و به معشوق هشدار می‌دهد که نه تنها بر دل او که بر دیگران نیز تأثیر گذاشته است.
گرچه به هر سخن دلم از تن ربوده‌ایبا این همه بگوی، که جانم فزوده‌ای
هوش مصنوعی: هرچند که به خاطر حرفهایت، دل مرا از جسمم جدا کردهای، اما با این حال، بگو که تو جانم را افزودهای.
چشمت به غمزه بردن دل‌ها نمونه‌ای‌ستتا تو بدین بهانه چه دل‌ها ربوده‌ای!
هوش مصنوعی: چشمانت با حرکات دلبرانهاش دل‌ها را می‌رباید، و این باعث میشود که به خاطر این جذابیت، دلهای زیادی را تحت تأثیر قرار دادی.
رویت درون پرده و صد پرده چاک از اوشادی به روزگار کسی کِش نموده‌ای
هوش مصنوعی: چهرهات در پس پردهای قرار دارد و این پرده ها از شادی تو برای دیگران شکافته شدهاند.
بالین گردناک مرا طعنه می‌زنیجانا، به تکیه‌گاه غریبان نبوده‌ای
هوش مصنوعی: عزیزم، تو بر سر بالین من به من کنایه میزنی، در حالی که شاید هیچگاه در تکیه‌گاه و پناهگاه غریبهها نبوده‌ای.
آسان مگیر آه و دم سرد من، از آنکخردی و گرم و سرد جهان نآزموده‌ای
هوش مصنوعی: به راحتی احساسات و ناراحتیهای من را دست کم نگیر، زیرا تو هنوز تجربهای از راستاهای زندگی و تغییرات آن نداری.
گفتی که خون به دست خودت ریز، ای رقیبشکرانه بر من است که از وی شنوده‌ای
هوش مصنوعی: تو گفتی که خودت باید به دست خودت خون بریزی، اما ای رقیب، این برای من خوشحالی و شکرگزاری است که از این ماجرا خبر داری.
کی داند انده شب تنهانشستگان؟ای آن که مست در بر جانان غنوده‌ای
هوش مصنوعی: کیست که بداند شبهای تار تنهایی چه بر انسان میگذرد؟ ای کسی که در آغوش محبوب خود در خواب خوش غنوده‌ای.
ای مرغ آب، عربده دریات سهل بودپروانه‌وار سینه بر آتش نسوده‌ای
هوش مصنوعی: ای پرندهای که در آب زندگی میکنی، شور و هیجان دریا برای تو آسان است. اما مثل پروانهای که به شعلهی آتش نزدیک میشود، تن خود را به خطر نینداختهای.
بد گفت عاشقانت چنین کرد، خسروارنجه مشو که کِشته خود را دروده‌ای
هوش مصنوعی: عاشقانت بد گفتند و تو را ناراحت کردند، اماای خسروا، نگران نباش چون تو خود را در آتش غم نینداختهای.