شمارهٔ ۱۸۰۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان درد و عشق شاعر می‌پردازد. شاعر از تأثیر خنده و زیبایی معشوقش سخن می‌گوید که او را دچار عاشقانه‌ای عمیق کرده است. او بیان می‌کند که زمانه به او جفا کرده و بلای عشق بر او نازل شده است. عشق او به معشوق، او را گدایی احساسات کرده و در عین حال گیسوان معشوق را نماد تسلط بر دلش می‌داند. شاعر اذعان می‌کند که هرچند در ابتدا خود را مرد عشق نمی‌دانسته، اما معشوق او را به دام انداخته است. او آرزو کرده که دیگر غم را احساس نکند، حتی اگر غمگین باشد. در نهایت، او به عشق خود هیچ بدی نمی‌گوید، بلکه به احساساتش پرداخته و از تأثیر عمیق معشوق بر زندگی‌اش می‌گوید.
چنین کان خنده شیرین تو کردیهلاک عاشقان آیین تو کردی
هوش مصنوعی: خنده شیرین تو باعث شده عاشقان به شدت مجنون و بیتاب شوند و شیوه عشق ورزی را تغییر دهند.
جفا می کرد بر من خود زمانهبلای عشق تا شد، این تو کردی
هوش مصنوعی: زمانه به من سختی و ظلم می‌کند و عشق بلای سختی برایم شده است، اما این خود تو هستی که این شرایط را به وجود آوردهای.
نکردی رد سؤال بوسه هرگزگدایی بر دلم شیرین تو کردی
هوش مصنوعی: هرگز پاسخی به سؤال من ندادی، اما با ناز و محبتت بر دل گدا مانند من شیرینی بخشیدی.
ترا من دل سپردم، لیک جایشدر آن گیسوی چین بر چین تو کردی
هوش مصنوعی: من عشق و دل خود را به تو سپردم، اما تو آن را در گیسوان پرچین و تاب خود جا دادهای.
نه مرد عشق بودم من، ولیکنمگس را طعمه شاهین تو کردی
هوش مصنوعی: من عاشق واقعی نبودم، اما تو به مگسها هم اجازه دادی که طعمهی شاهینهای خودت شوند.
مبادا نام غم هرگز بر آن دلمرا گر چه چنین غمگین تو کردی
هوش مصنوعی: مراقب باش که هیچ گاه نام غم بر دل من ننشیند، هرچند که تو مرا اینقدر غمگین کردهای.
مرا این ماجرای دیده با تستچنینم بیدل و بی دین تو کردی
هوش مصنوعی: این ماجراهایی که از طریق دیدهام تجربه کردهام، مرا به حالتی گرفتار کرده که بیدل و بدون ایمان شدم. تو باعث این وضعیت شدهای.
تو خوبان را نمودی پیشم، ای چشمستم بر جان من چندین تو کردی
هوش مصنوعی: ای چشم تو، تو خوبان را در مقابل من نشان دادی، ولی تو بر جانم ستم زیادی روا داشتی.
نگفتم بد ترا، ای عشق، هرگزکه قصد خسرو مسکین تو کردی
هوش مصنوعی: من هرگز به تو، ای عشق، نگفتهام که بدی، ولی تو به من آسیب زدی و به وضعیت ناگواری دچارم کردی.