شمارهٔ ۱۸۱۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق خود اشاره می‌کند که مانند ماهی درخشان و با زلف‌هایی همچون چتر پادشاهی است. او بیان می‌کند که مردم به خاطر زیبایی و زلف‌های او حاضرند هر سختی را تحمل کنند. شاعر همچنین از معشوق می‌خواهد تا با یک بوسه محبتش را نشان دهد و در نهایت از دوست می‌خواهد که به عشق و زیبایی خود ادامه دهد و به خسرو خسته نگاه نکند.
ای آنکه تمام هم چو ماهیبا زلف چو چتر پادشاهی
هوش مصنوعی: ای آن که همه چیز را به زیبایی چون ماهی و با موهایی چون چتر پادشاهی در بر داری.
مردم ز برای نقش و زلفتاز دیده برون کشد سیاهی
هوش مصنوعی: مردم برای زیبایی و جذابیت تو، غم و اندوه را از دل بیرون میرانند و سیاهیها را فراموش میکنند.
گر خط سیاه خود ببینیبر مشک دهی به خون گواهی
هوش مصنوعی: اگر خط سیاهی را بر روی مشک ببینی، نشاندهندهی این است که باید به خون خود شهادت بدهی.
ای زلف ترت مراغه کردهبر روی تو چون در آب ماهی
هوش مصنوعی: ای زلف‌های پیچاندهات که مانند تار و پود در آب جریان دارد، بر چهرهات جلوهگری می‌کند.
آخر چه شود گر از لب خویشیک بوسه برای من بخواهی
هوش مصنوعی: آخر چه اتفاقی میافتد اگر از من بخواهی که یک بوسه از لبهایت بگیرم؟
از خسرو خسته رو بگردانزان رو که تمام همچو ماهی
هوش مصنوعی: از خسرو خسته، روی خود را برگردان؛ چون تمام وجودش مانند ماه است.