شمارهٔ ۱۸۵۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان ارزش و اهمیت یک فرد خاص (شاعر یا شخص مورد نظر) پرداخته و تأکید می‌کند که نباید او را از دست داد، زیرا مانند او به سادگی پیدا نخواهد شد. شاعر اشاره می‌کند که شناخت درست و شایسته‌ای از وفاداری و ارزش‌های او وجود ندارد. همچنین یادآوری می‌کند که این مقام و مرتبه‌ای که او دارد، همیشگی نیست و باید از آن بهره‌برداری کرد. در انتها، به زیبایی‌های خاص فرد اشاره می‌شود و تأکید بر اینکه باید این زیبایی‌ها را در خودش صرف کند.
چو منی را مده از دست که کمتر یابینه چون من یابی هر یار که دیگر یابی
هوش مصنوعی: هرگز کسی مثل من را از دست نده، زیرا مثل من را کمتر پیدا خواهی کرد. هر یاری که پیدا کنی، مانند من نخواهد بود.
قدر من می نشناسی که چسانم به وفاباش تا صحبت یاران دگر دریابی
هوش مصنوعی: به من ارج و مقامم را بشناس و به یاد داشته باش که به چه اندازه در وفا و صداقت هستم، تا هنگامی که با دوستان دیگر صحبت میکنی، بتوانی ارزش و کیفیت دوستی را درک کنی.
میر خوبان ولایت شدی، از ما می پرسکاین ولایت نه همه عمر مقرر یابی
هوش مصنوعی: تو به مقام خوبان ولایت دست یافتهای، اما از ما بپرس که این مقام، دائمی نیست و ممکن است یک روز از دست برود.
قاب و قوسین خدایست کمان ابرونه کمانی که به دکان کمانگر یابی
هوش مصنوعی: این جمله به زیبایی و روح هنری ابروهای یک شخص اشاره می‌کند و آن را با کمان مقایسه می‌کند. در اینجا منظور این است که ابروهای زیبا و طبیعی ما مانند کمانی از خداوند است و هرگز نمیتوان آن را با کمانهایی که در مغازهها ساخته می‌شود، مقایسه کرد. ابروهای طبیعی و منحصر به فرد یک فرد، تجسمی از هنر آفرینش است.
نیکویی داری، اندر حق خسرو کن صرفکه بسی خوبی از این دولت بیمر یابی
هوش مصنوعی: نیکی و خوبی خود را در حق پادشهان و بزرگانی که شایستهاند خرج کن، چرا که بسیار از این نیکیها در این دنیا به دست میآوری.