شمارهٔ ۱۸۵۴
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت معشوق می‌پردازد و احساسات عاشقانه شاعر را به تصویر می‌کشد. شاعر به زیبایی‌های چهره و زلف معشوقش اشاره می‌کند و می‌گوید که غم و شادی او به هم گره خورده است. او از تاریکی زندگی‌اش بدون محبوبش می‌گوید و به زیبایی‌های دیوار و بام اشاره می‌کند که تحت تأثیر زیبایی معشوقش قرار دارند. شاعر از معشوق می‌خواهد که به او نزدیک‌تر شود و به احساس تنهایی و longingاش اشاره می‌کند. در نهایت، او ابراز می‌کند که خوشبختی او در گروی محبت معشوق است و دلش شکرگزار پیغام عاشقانه‌ای است که از طرف او دریافت کرده است.
آن نه روییست که ماهی ست بدان زیباییوان نه بالاست، بلاییست بدان رعنایی
هوش مصنوعی: این زیبایی که مشاهده میشود، مانند زیبایی ماه نیست و این شکوه نیز، صرفاً به خاطر داشتن بال نیست.
گر سر زلف سیه بازگشایی، چه عجبکه شود مشک تتار از غم تو شیدایی!!
هوش مصنوعی: اگر موهای مشکیات را باز کنی، عجیب نیست که دل عاشق از غم تو شاداب و سرمست شود!
بر دل من غم زلف تو گره بر گره ستبا تو بگشایم اگر پیش کسی نگشایی
هوش مصنوعی: غم زلف تو بر دل من به مانند گرههایی پیچیده شده است. اگر تو بخواهی، میتوانم این گرهها را باز کنم، اما اگر تو پیش کسی این گرهها را باز نکنید، من هم نمیتوانم.
مردم چشمی و شد خانه چشمم تاریکتا تو در خانه دیگر شدی، ای بینایی
هوش مصنوعی: مردم چشم من به تو وابسته بود و با دوری تو، حالا خانهام تاریک و بینور شده است. تو که بینا و آگاه هستی، به جایی دیگر رفتهای.
سوی دیوار چه آیی که نیاید، صنماهیچگه صورت دیوار بدین زیبایی
هوش مصنوعی: سوی دیوار چرا میروی، اگر کسی نیاید؟ ای محبوب، هیچ وقت چیزی به زیبایی این دیوار وجود ندارد.
هم بدان بام چو مهتاب طوافی مکنآفتابی تو، چرا بر سر دیوار آیی؟
هوش مصنوعی: به آنقدر با احتیاط و دقت وارد نشو که کسی متوجه حضور تو نشود. تو که درخشان و تابناک هستی، چرا باید به سر دیوار بیایی؟
چند از دور، حبیبا، به سوی من نگریچند هر ساعتی از خویشتنم بربایی
هوش مصنوعی: ای محبوب، چند بار به سوی من نگاه میکنی؟ هر ساعتی که به تو نگاه میکنم، در واقع از خودم و وجودم فاصله میگیرم.
بخت یاری دهدم، گر تو به من یار شویدولتم رو بنماید، چو تو رو بنمایی
هوش مصنوعی: اگر تو به من کمک کنی و یار من باشی، شانس و اقبال به من روی خواهد آورد و زندگیام رونق خواهد گرفت.
دوش پیغام تو بر ما برسیده ست، امروزجان به شکرانه فرستیم، چه می فرمایی؟
هوش مصنوعی: دیشب پیغام تو به ما رسید و امروز به خاطر این خبر خوش خیلی شکرگزار هستیم. نظر تو چیست؟
بکشیدم سر زلف تو و خسرو داندآنچه من می کشم امروز بدین تنهایی
هوش مصنوعی: من به خاطر موهای تو جانم را به خطر انداختم و فقط خسرو میداند که من امروز چه سختیهایی را در این تنهایی تحمل میکنم.