غزل شمارهٔ ۹۲ - حرم قدس
هوش مصنوعی: این شعر، با زبانی شاعرانه و خیالی، از عشق و ارادت به معشوق صحبت می‌کند. شاعر به توصیف فضایی روحانی و مذهبی در کنار کعبه می‌پردازد و از سفر به این مکان مقدس به عنوان فرصتی برای تظلم و امید صحبت می‌کند. او می‌گوید که به دور معشوق در حال طواف هستند و خواسته‌اشان این است که به وسیله وجود او، دنیا و آفاق تغییر کنند. شاعر از احساسات عاشقانه‌اش سخن می‌گوید و اینکه برای رسیدن به معشوق، از هرجهت و با همه وجود، به دنبال او آمده‌اند. شعر به نوعی نشان‌دهنده جستجوی معنوی و عشق عمیق شاعر به معشوق است.
روی در کعبه این کاخ کبود آمده‌ایمچون کواکب به طواف و به درود آمده‌ایم
هوش مصنوعی: ما به این کاخ آسمانی نزدیک شدهایم و مانند ستارهها به دور آن میچرخیم و احترام میگذاریم.
در پناه علم سبز تو با چهره زردبه تظلم ز بر چرخ کبود آمده‌ایم
هوش مصنوعی: ما در سایه دانش تو که مانند سبزهای تازه و شاداب است، با چهرهای درهم و غمگین به مقابله با مشکلات و چالشهای زندگی آمده‌ایم.
تا که مشکین شود آفاق به انفاس نسیمسینه‌ها مجمره عنبر و عود آمده‌ایم
هوش مصنوعی: ما آمده‌ایم تا دنیا را با عطر دلپذیر و تازهای که از نفسهای ما برمیخیزد، پر کنیم؛ مانند عطر عنبر و دود خوشبو که فضا را معطر می‌کند.
پای این کاخ دل‌افروز همایون درگاهچون فلک با سر تعظیم و سجود آمده‌ایم
هوش مصنوعی: ما با سر تعظیم و احترام، در برابر این کاخ دلانگیز و باعظمت حاضر شدهایم.
پای بند سر زلفیم و پی دانه خالچون کبوتر ز در و بام فرود آمده‌ایم
هوش مصنوعی: ما به زلف تو وابستهایم و به دانهای که به شکل خال در چهرهات است، مانند کبوترانی که از در و بام فرود میآیند، از عشق و شوق به سمت تو میآییم.
شاهدی نیست در آفاق به یک‌رویی ماکه به دل آینه غیب و شهود آمده‌ایم
هوش مصنوعی: در جهان نشانهای نیست که نشان‌دهنده یکسانی ما باشد، زیرا ما با دلهای عمیق و درک خویش به حقیقت و واقعیت دست یافتهایم.
بلبلانیم پر افشانده به گلزار جمالوز بهار خط سبزت به سرود آمده‌ایم
هوش مصنوعی: ما مانند بلبلانی هستیم که در باغ زیبایی پر و بال خود را گشودهایم و از بهار رنگ سبز تو با شادی و سرود آمده‌ایم.
سرمه عشق تو دیدیم و ز زهدان عدمکورکورانه به دنیای وجود آمده‌ایم
هوش مصنوعی: ما در عشق تو بینا شدهایم و از دنیای عدم به طور ناخواسته به این جهان وجود پا گذاشتهایم.
شهریارا به طرب باش که از دولت عشقفارغ از وسوسه بود و نبود آمده‌ایم
هوش مصنوعی: ای شهریار، شاد باش چرا که در عشق، دل آدمی از دغدغهها و فکرهای بیهوده خالی است و ما هم به همین خاطر به اینجا آمده‌ایم.