غزل شمارهٔ ۱۲۴ - شیدائی
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف عشق، شیدایی و زیبایی می‌پردازد. شاعر خود را در دام عشق می‌بیند و به شور و حال عاشقانه‌اش اشاره می‌کند. او به زیبایی‌های معشوقه‌اش و تأثیر آن بر دیگران می‌پردازد و می‌گوید که هیچ بزم و جشنی بدون حضور او کامل نیست. همچنین از سوختن شمع وفا در عشق یاد می‌کند و به نوعی حسرت و دلتنگی برای وطن و دیار خود دارد. شاعر از زیبایی‌های چهره و خصوصیات معشوق به وجد می‌آید و آرزو می‌کند که لحظه‌ای بتواند زلف او را در دست گیرد. او تأکید می‌کند که تحمل سختی‌ها را به خاطر عشق و زیبایی معشوق به جان خریده است. در نهایت، عشق به این معشوقه آن‌قدر شیرین است که نامش در هر جا طنین‌انداز شده است.
رندم و شهره به شوریدگی و شیداییشیوه‌ام چشم‌چرانی و قدح‌پیمایی
هوش مصنوعی: من به عنوان یک آدم آزاد و مشهور، با شور و شوق و احساساتی سرشار زندگی میکنم. رفتار من شامل تماشا کردن و لذت بردن از خوشیها و تجملات است.
عاشقم خواهد و رسوای جهانی چه کنمعاشقانند به هم عاشقی و رسوایی
هوش مصنوعی: من عاشق او هستم و به خاطر این عشق در چشم دیگران رسوا شدم. چه کار میتوانم بکنم وقتی که عاشقان همیشه درگیر عشق و رسوایی هستند؟
خط دلبند تو بادا که در اطراف رختکار هر بوالهوسی نیست قلم‌فرسایی
هوش مصنوعی: محبت و زیبایی تو باعث شده که اطراف تو هیچ فرد بیخود و بیفایدهای نتواند به خود ببالد یا دربارهات چیزی بنویسد.
نیست بزمی که به بالای تو آراسته نیستای برازنده به بالای تو بزم‌آرایی
هوش مصنوعی: هیچ میمونی نیست که به زیبایی تو مزین شده باشد، ای با افتخار، تو خود بزمآرای این زیبایی هستی.
شمع ما خود به شبستان وفا سوخت که دادیاد پروانه پر سوخته بی‌پروایی
هوش مصنوعی: شمعی که ما روشن کردهایم، با وفا و عشق در فضای تاریک سوخت، به یاد پروانهای که با عشق و شجاعت به شمع نزدیک شد و سوخت.
دیر گاهی‌ست که دیگر نکند یاد وطندر سرِ زلفِ پریشِ تو دلِ هرجایی
هوش مصنوعی: مدت زیادی است که دلباختهی من دیگر به یاد وطن نیست و این یاد، در زلفهای نامرتب تو گم شده است.
لعل شاهد نشنیدیم بدین شیرینیزلف معشوقه ندیدیم بدین زیبایی
هوش مصنوعی: هرگز لعل و جواهر به این شیرینی ندیدهایم و زلف معشوق به این زیبایی را نیز هرگز مشاهده نکردهایم.
کاش یک روز سر زلف تو در دست افتدتا ستانم من از او داد شب تنهایی
هوش مصنوعی: ای کاش روزی پیش آید که موهای تو را در دست بگیرم تا از آن، شکایت دلم را در شبهای تنهاییام بگویم.
خون مینا بخور و بشکنش از سنگ که منسنگ‌ها خورده‌ام از این فلک مینایی
هوش مصنوعی: اگر میخواهی با سختی‌ها و مشکلات زندگی روبرو شوی، باید مانند مینا با شجاعت و دلیری عمل کنی. من هم سالها با چالشها و سختیهای این دنیا دست و پنجه نرم کردهام.
پیر میخانه که روی تو نماید در جاماز جبین تابدش انوار مبارک رایی
هوش مصنوعی: پیر میخانه وقتی که تو را در جام می‌بیند، از پیشانیات نوری مقدس ساطع میشود.
شهریار از هوس قند لبت چون طوطیشهره شد در همه آفاق به شکرخایی
هوش مصنوعی: شهریار به خاطر هوس و محبت به لبهای شیرینت، مانند طوطی در تمام دنیا معروف و مشهور شد به خاطر لطف و خوشزبانیاش.