غم باسدی قلیانیمی
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به احساسات عمیق و دردهای درونی خود اشاره می‌کند. او از فضای غم‌انگیز و تنهایی صحبت می‌کند که در زندگی‌اش وجود دارد. سیگار به عنوان نمادی از غم و اندوه ذکر شده و او به دنبال درمانی برای دردهایش است. یادآوری از زادگاه و فرهنگ خود نیز در شعر دیده می‌شود. تصویرهایی از عشق و یادآوری معشوقه، و همچنین احساسات عمیق نسبت به طبیعت و شهرهای مختلف، به زیبایی در این متن گنجانده شده‌اند. در نهایت، شاعر با حسرت به زندگی و وضعیت خود می‌نگرد و به جستجوی آرامش و نوشیدن چای در یک چایخانه می‌پردازد.
قیشین قره قئییدی آلیب منیم جانیمیخورتدان دئییب قوجالیق ، کسیب منیم یانیمی
هوش مصنوعی: گفتند که قیشین (باران) سیاه آمده و جانم را از من میگیرد، و در این حال به من میگوید که در کنارم بمان.
بو سیگاردا زه لی تک ، دوشوب منیم جانیمادوداق - دوداقه قویوب ، سورور منیم قانیمی
این سیگار نیز به تنهایی به جان من افتاده است. لب به لب نهاده خون مرا میمکد.
سازاق سازین قوراراق ، قولاقدی سانکی بورورچکیبدی ایپلیگیمی ، قیریبدی قئیطانیمی
هوش مصنوعی: ساز را با نغمهای خوش و زیبا بنوازید، گویی که سخنانی عمیق و تأثیرگذار در دل میجوشد. انگار که در حال افشای رازهایی هستید که دلتان را پر کرده و به صدای دلنواز طبلی تبدیل شده است.
یئنه قیشین قوشونی ، پائیز مارشین چالاراقکردیمده وارسا بیچیر ، لاله می ریحانیمی
هوش مصنوعی: با عشق و شوق فراوان، با درختان و گلها همنوا میشویم و از زیباییهای طبیعت لذت میبریم.
اوشودوم ها اوشودوم، دئییر منیم دردیمیکورسو تووین ایتیریب ، آختاریر درمانیمی
هوش مصنوعی: میگوید که اگر درمانگر من درد من را ببیند و به من کمک کند، من بهبود پیدا میکنم و به زندگی امیدوار میشوم.
پاییزلامیش زمی یم، وریان منه نه گرکدؤنرگه دؤندره جک ، دؤندیکجه وریانیمی
هوش مصنوعی: من در پاییز به سر میبرم، و گرچه آسمان حادثهها را به سوی من میفرستد، اما من به خودم ادامه میدهم و بر فراز آنها ایستادهام.
قوی چالخاسین بیزی بو ، زمانه ئهره کیمیمنیم سودوم چورویوب ، تورشاتسین آیرانیمی
هوش مصنوعی: من در این دنیا همچون یک قوی با بالهای زیبا هستم، زیرا زمانه هر کسی را به نوعی به خود میکشد و من باید از رنج و سختی آن نجات یابم.
هنر دیلین قلمین ایشدن سالان منی دهایشدن سالیب ایتیریب پاک ادیمی سانیمی
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به هنر نوشتن اشاره دارد و بیان می‌کند که با تمرین و تلاش، به مهارت دست یافته است. همچنین، او احساس می‌کند که این هنر به نوعی او را متعهد و صادق نگه داشته و میتوان به آن به چشم یک شکل از پاکی و صداقت نگریست.
حیدربابا یولی تک ، یول باغلانیب اوزومهآوچی فلک آولاییب سررویله جئیرانیمی
حیدربابا راهش یکیست. به رویم راه را بست. فلک به سان یک شکارچی سرو و آهویم را شکار کرد.
نازلی یاریم گئده لی ، سؤنوب منیم چیراغیمخان وارسادا نه کاری ، ائوین کی یوخ خانیمی
از وقتی یار نازدارم رفته چراغم خاموش شده است. چه سود که مرد خانه هست وقتی خانمش نیست؟
مریم کؤچوب گئدیبن شهرزادینم دا گئدیرفلک الیمدن آلیر ، درریمی مرجانیمی
مریم کوچ کرد و رفت. شهرزادم هم میرود. فلک از دستم مروارید و مرجانم را میستاند.
یئتیم تک اوز - گؤزومی نیبت باسیب باساجاقیامان قاریشدیریاجاق ، سلقه می ، سهمانیمی
هوش مصنوعی: من یتیم هستم و در حال حاضر در شرایط بدی قرار دارم؛ آن چشمانم را فراموش نکنید که ممکن است به دردسر بیفتم و سرنوشتم را تحت تأثیر قرار دهد.
نه دیز وار کی سورونوم، نه اوز وارکی قاییدیمنه یوک قالیب نه یابی ، سویوبلا کروانیمی
هوش مصنوعی: من نه زندهام مثل دیزی که بر روی دیوار است، نه بازگشتی دارم. نه از بین رفتهام و نه کسی به دنبالم میگردد، در حال حاضر در سوز و گداز زندگیام.
ائلدن منی قئوجالیق ، آزقین سالیب ، سالاجاقایتیردی تبریزیم ، اودوزدو تهرانیمی
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به احساسات و تجربیات خود اشاره می‌کند. او از گذشته و خاطراتی که در تبریز داشته صحبت می‌کند، و در عین حال به آینده و آرزوهای خود هم نگاه می‌کند. احساسات او نشاندهنده پیوند عمیقش با سرزمینش و دلتنگیاش برای آنجا است. همچنین، اشاره به تهران نشاندهنده تضاد میان دو مکان و زندگی‌اش در آنهاست. در کل، این شعر احساسات نوستالوژیک و ارتباط شاعر با مناطق مختلف را به تصویر میکشد.
بیزیم ده چایخانامیز ، چای تؤکررک قوناغادولدوردی زردآب ایله ، منیم ده فنجانیمی
چایخانهمان برای مهمان چای و در فنجان من زردآب ریخت.
قلیانلا شهریاریم غمی قالدیر باقالیممن ده خورولدادیرام ، غم باسدی قلیانیمی
هوش مصنوعی: شهر من به دلیل دلخوشیها خالی است، غمی در دل دارم و احساساتم را بر سر کشیدهام. درواقع، غم باعث شده که احساس تنهایی و افسردگی کنم.
۱۳۵۹