بخش ۹۰ - پاسخ دادن رامین ویس را
هوش مصنوعی: در این شعر، رامین با سمنبر صحبت می‌کند و احساسات عمیق و متناقضی را بیان می‌کند. او می‌گوید که دلش را به سمنبر داده و نمی‌تواند از او خسته شود، حتی اگر او از وی سیر شود. رامین از تندی‌های سمنبر و لطف‌های خودش سخن می‌گوید و به رغم آزارها و دشنام‌ها، همچنان او را دوست دارد و سخنانش را شیرین می‌داند. او احساس می‌کند که همواره در درد و رنج است و به امید رستگاری و خشنودی سمنبر زندگی می‌کند. او بیان می‌کند که اگرچه بین دو درد و رنج مانده، امید دارد که دوستی باقی بماند و دوستیشان سودمند شود. در نهایت، او وارد دنیای پریشان و دردناک خود می‌شود و از فلکی که بر دلش حلقه زده، می‌گوید.
دگر ره گفت رامین ای سمنبردلم را هم تو دادی هم تو می‌بر
هوش مصنوعی: ای سمنبر (سمنپرور)، دلم را تو به من دادی و حالا تو خودت آن را میبری.
چه باشد گر تو از من سیر گشتیهمان کین مرا در دل بکشتی
هوش مصنوعی: اگر تو از من دلزده شدی، چه اهمیتی دارد؟ همین که عشقت در دل من باقی مانده است، کافی است.
مرا در دل نیاید از تو سیریندارم بر جفا جستن دلیری
هوش مصنوعی: هرگز نمیتوانم از تو خسته شوم و بر این بیوفاییات شجاعت نشان نمیدهم.
ز تو تندی و از من خوش زبانیز تو دشنام و از من مهربانی
هوش مصنوعی: برخورد تو با من تند و تیز است، اما من با نرم زبانی و مهربانی پاسخ میدهم. تو دشنام میدهی و من با محبت رفتار میکنم.
به آزار تو روی از تو نتابمکه من چون تو یکی دیگر نیابم
هوش مصنوعی: من نمیتوانم از تو روی گردان شوم، زیرا مانند تو را در هیچکجا نمیتوانم پیدا کنم.
اگر تو برکنی یک چشمم از سربه پیش دستت آرم چشم دیگر
هوش مصنوعی: اگر تو یکی از چشمانم را بگیری، با دستم چشمی دیگر را که باقی مانده، به تو میدهم.
مرا چندین به زشتی نام بردیچنان دانم که خوبی یاد کردی
هوش مصنوعی: تو به من به زبان زشت و ناپسند صحبت کردی، اما من این را میدانم که در دل خود خوبیها را برایم یاد کردی.
مرا نفرین تو چون آفرینستکه گفتارت به گوشم شکرینست
هوش مصنوعی: نفرین تو برای من مثل دعاست، چون کلامت برایم خوشایند و شیرین است.
اگرچه در سخن آزار جوییز تندی سربه سر دشنام گویی
هوش مصنوعی: اگرچه در سخنان تو سختی و طعنه وجود دارد و مدام به دیگران ناسزا میگویی، باز هم به این خاطر نمیتوان به تو خرده گرفت.
خوش آید هرچه تو گویی به گوشمتو گویی بانگ مطرب می‌نیوشم
هوش مصنوعی: هر چه که تو بگویی برایم خوشایند است و من به صدای ساز و آواز گوش میسپارم.
چو تو خامش شوی گویم چه بودیکه دیگر باره آزاری نمودی
هوش مصنوعی: وقتی تو ساکت میشوی، به یاد میآورم که چرا بار دیگر به من آسیب زدی.
به گفتاری زبان را برگشادیوگرچه مر مرا دشمان دادی
هوش مصنوعی: در اینجا بیان شده است که به واسطه گفتار و بیان روشن، زبان گشوده شده و حتی اگر با سختی و دشواری هم مواجه شده باشم، اما هنوز میتوانم به گفتار ادامه دهم.
بدان گفتار کم درمان نماییدلم را هم بدان دردی فزایی
هوش مصنوعی: بدان که با کم حرف زدن میتوانی کمی به دل من آرامش بدهی، اما همانطور که با کلماتت کمی تسکین میدهی، دردی که ایجاد میکنی هم بیشتر می‌شود.
اگرچه بینم از تو درد و خواریهمی دارم امید رستگاری
هوش مصنوعی: هرچند که دیدن سختیها و مشکلات تو برایم غمانگیز است، اما هنوز به نجات و بهبودی تو امیدوارم.
همی گویم مگر خشنود گردیزیان دوستی را سود گردی
هوش مصنوعی: من میگویم شاید تو راضی شوی و ضرر دوستی را به نفع خودت تبدیل کنی.
منم امشب نگارا چون یکی کسکه شیرش پیش باشد پیلش از پس
هوش مصنوعی: امشب من همچون کسی هستم که در جلویش شیر و در پشتش فیل وجود دارد.
دلش باشد ز بیم هردو خستهبلا بر وی ز هر سو راه بسته
هوش مصنوعی: دلش از نگرانی و ترس از هر دو سو خسته شده است، زیرا از هر طرف راهی به سوی رهایی ندارد.
گر اینجایم تو خود با من چنینیکه همچون دشمنان با من به کینی
هوش مصنوعی: اگر من اینجا هستم، تو هم با من طوری رفتار میکنی که انگار دشمنان با من رفتار میکنند، یعنی با نفرت و کینه.
وگر برگردم از پیشت ندانمکه جان از برف و باران چون رهانم
هوش مصنوعی: اگر بخواهم از کنارت بروم، نمیدانم چطور میتوانم جانم را از سرما و باران نجات دهم.
میان این دو پتیاره بماندمز دو پتیاره بیچاره بماندم
هوش مصنوعی: میان این دو آدم کماهمیت و بیارزش ماندهام و به خاطر این دو نفر بیچاره و درمانده شدهام.
اگرچه مرگ باشد آفت تنبه چونین جای باشد راحت من
هوش مصنوعی: با وجود اینکه مرگ میتواند به جسم آسیب برساند، اما در چنین مکانی من احساس آرامش میکنم.
کنون گر مرگ جانم در ربودیمرا زو درد دل یکباره بودی
هوش مصنوعی: حال اگر جانم را از من بگیری، دیگر از درد دل یکباره خلاص میشوم.
اگر چه مرگ جانم را بخستیتنم باری ازین سختی برستی
هوش مصنوعی: اگرچه مرگ جانم را گرفت، اما تنم از این درد و رنج رهایی یافت.
تنم در آب دیده غرقه گشته‌ستجهان بر من چو زلفت حلقه گشته‌ست
هوش مصنوعی: بدن من در اشک غوطهور شده و جهان به دور من مانند زلفت در هم پیچیده است.
دلم داری در آن زلف معنبرندانم چون روم بیدل ازیدر
هوش مصنوعی: دل من در زلف تو گره خورده و نمیدانم چگونه باید از این عشق دور شوم، بیدل و آشفتهحال هستم.