بخش ۹۲ - پاسخ دادن رامین ویس را
هوش مصنوعی: در این شعر، رامین به معشوقش می‌گوید که باید در گفتار و احساسات خود واقعبین باشد و از ظاهر و زبان خود بیشتر از دل و احساسات درونی‌اش پیروی نکند. او به او هشدار می‌دهد که دلش از حقیقت آگاه نیست و عدم صبر او برای عشق چیزی جز درد و رنج نخواهد آورد. رامین احساس می‌کند که در دنیای سرد و برفی تنها مانده و دوستش نمی‌تواند او را درک کند. او به این نکته اشاره می‌کند که در میان مشکلات خود، از زندگی و دلبستگی‌ها صحبت می‌کند و تلاش می‌کند تا از غم و اندوه رهایی یابد. در پایان، او از دوستش می‌خواهد که صبور باشد و در پی نگرانی و احساسات نادرست نرود، چرا که هر کس که در سختی‌ها است، نیاز به همدلی و درک دارد.
دگر باره جوابش داد رامینسر از چنبر مکش ای ماه چندین
هوش مصنوعی: رامین دوباره به او پاسخ داد و به او گفت: ای ماه، از این دایره بیرون نرو و خود را از آن آزاد نکن.
تو این گفتار را حاصل نداریبه بیل صبر ترسم گل نداری
هوش مصنوعی: تو در این سخن چیزی به دست نخواهی آورد؛ من نگرانم که با بیصبری، حتی گلی هم نداشته باشی.
زبان با دلت همراهی ندارددلت زین گفته آگاهی ندارد
هوش مصنوعی: دل تو از آنچه زبان می‌گوید خبری ندارد و نمی‌تواند با آن هماهنگ باشد.
دلت را در شکیبایی هنر نیستمرو را زین که می‌گویی خبر نیست
هوش مصنوعی: دل خود را در صبر آزمایش نکن، چرا که از آنچه می‌گویی خبر واقعی وجود ندارد.
تو چون طبلی که بانگت سهمناکستو لیکن در میانت باد پاکست
هوش مصنوعی: تو مانند طبل هستی که صدای پرطنینی دارد، اما در درونت هوای پاک و خالصی نهفته است.
زبانت می‌نماید زود سیریو لیکن نیست دل را این دلیری
هوش مصنوعی: زبان تو زود از سیری سخن می‌گوید، اما دل تو واقعاً اینقدر قوی نیست.
زبانت دیگرست و دلت دیگرکه این از حنظلست و آن ز شکر
هوش مصنوعی: زبان تو و دل تو دیگر شدهاند، زبانت تلخ و دل حسرتخوار است؛ یکی به تلخی حنظل میماند و دیگری به شیرینی شکر.
خدای من بتا بر آسمان نیستاگر بر من دل تو مهربان نیست
هوش مصنوعی: خدای من اگر مهربانی دل تو بر من نیست، نمی‌تواند در آسمانها وجود داشته باشد.
و لیکن بخت من امشب چنینستکه چون بدخواه من با من به کینست
هوش مصنوعی: ولی حالا بخت من این طور است که بدخواه من امشب به خاطر کینهاش با من درگیر شده است.
مرا در برف چون گمراه مانده‌ستزمن تا مرگ یک بیراه مانده‌ست
هوش مصنوعی: من در برف، مانند کسی که گم شده، سرگردان و بیهدف ماندهام و این وضعیت تا پایان عمرم ادامه خواهد داشت.
نیارم بیش ازین بر جای بودننهیب برف و سرما آزمودن
هوش مصنوعی: نمیتوانم بیشتر از این در این مکان بمانم و نمیخواهم بار دیگر سرما و برف را تجربه کنم.
تو نادانی و نشنودی مگر آنکه از بدخواه بدتر دوست نادان
هوش مصنوعی: تو نادانی و نمیدانی، مگر اینکه بدخواهی از تو بدتر باشد که دوستی نادان دارد.
اگر نادان بود بایسته فرزندازو ببرید باید مهر و پیوند
هوش مصنوعی: اگر پدر نادان باشد، باید فرزند را از او دور کرد و محبت و ارتباط را قطع نمود.
من ایدر در میان برف و سرماتو در خانه میان خز و دیبا
هوش مصنوعی: تو در کنار گرما و نرمی خانه هستی، در حالی که من در سرمای سرد و برف گرفتار شدهام.
همی بینی مرا در حال چونینهمی گویی سخنهای نگارین
هوش مصنوعی: میبینی که من در این وضعیت هستم و صحبتهای زیبا و دلنشینی می‌گویی.
چه جای این سخنهای درازستچه وقت این همه گشّی و نازست
هوش مصنوعی: این حرفها و سخنان طولانی چه جایگاهی دارند، و این همه لاف و خودستایی در چه زمانی مناسب است؟
تو از گشّی سخن ناکرده کوتاهگلوی من بگیرد مرگ ناگاه
هوش مصنوعی: مرگ ناگهانی به سراغم میآید، درحالیکه تو از گفتوگوهای بیفایده و خالی از محتوا پرهیز کردهای.
مرا مردن بود در رزمگاهیکه گرد من بود کشته سپاهی
هوش مصنوعی: در میدان نبرد، من باید بمیرم، جایی که در اطراف من سربازان کشته شدهاند.
چرا به‌فسوس در سرما بمیرمچرا راه سلامت برنگیرم
هوش مصنوعی: چرا در سرمای سخت و دشوار زندگی تسلیم شوم و راهی برای نجات و سلامت خود انتخاب نکنم؟
نخواهی مر مرا بر تو ستم نیستچو من باشم مرا دلدار کم نیست
هوش مصنوعی: اگر تو نخواهی، بر من ظلمی نیست، چون وقتی من هستم، دلدار و محبوبی برای من کم نیست.
ترا موبد همیدون باد در برمرا چون تو یکی دلدار دیگر
هوش مصنوعی: تو مشخصاً محبوب من هستی و هیچ کس دیگری مانند تو نیست. حتی اگر به ظاهر کسی دیگر در زندگیام باشد، احساس و علاقهام به تو یکتا و بینظیر است.
چو من برگردم از پیشت بدانیکزین تندی کرا دارد زیانی
هوش مصنوعی: اگر من از پیش تو برگردم، میدانی که این رفتن برای چه کسی ضرر خواهد داشت.
کنون رفتم تو از من باش پدرودهمی زن این نوا گر نگسلد رود
هوش مصنوعی: حالا که من از تو دور شدهام، با من باش و خداحافظی کن. این آهنگ را اگر قطع نشود، به جریانی ادامه خواهد داد.
من آن خواهم که تو باشی شکیباچه خواهد کور جز دو چشم بینا
هوش مصنوعی: من میخواهم تو تحمل کنی، زیرا کسی که بینا نیست، غیر از دو چشم بینا چه آرزویی میتواند داشته باشد؟
تو موبد را و موبد مر ترا بادبه کام نیک خواهان هر دوان شاد
هوش مصنوعی: تو موبد هستی و موبد برای تو، پس امیدوارم که هر دو گروهی که آرزوی نیکو دارند، در خوشی و شادکامی باشند.