غزل شمارهٔ ۲۸۳
هوش مصنوعی: این شعر درباره زیبایی و جذابیت یک دختر است که با اشارات به چشمان و ابروهایش تأثیر عمیقی بر دیگران می‌گذارد. به توصیف قد و قامت او پرداخته و تأکید می‌کند که زیبایی‌اش بر گل‌ها و درختان ناز می‌کند. شاعر بیان می‌کند که هر کسی دل‌باخته چهره‌اش شود، عقل و ایمانش را از دست می‌دهد. تیر مژگانش چون کمان ابروهایش به سوی دل‌باختگان پرتاب می‌شود و غمزۀ او تأثیر شگرفی بر روی عشق و احساسات افراد دارد. در نهایت، شاعر به آن دختر می‌گوید که غمزه‌اش نباید به سوی هر ناپاک‌دلی برود و هرگاه کسی او را ببیند، از کار و زندگی خود منحرف می‌شود.
چشم شوخ تو فتنه میسازدابروانت دو تیغه میبازد
هوش مصنوعی: چشمان playful و جذاب تو باعث ایجاد فریب و وسوسه در دیگران می‌شود و ابروانت همچون دو تیغ با زیبایی خود میدرخشد.
قد و خدت چو بگذری بچمنبر گل و سرو و نسترن نازد
هوش مصنوعی: زمانی که تو با قد و قامت زیبا و ویژگیهای خاص خودت از کنار گل‌ها و درختان سرو و نسترن عبور میکنی، آنها به تو افتخار میکنند و به زیباییات میبالند.
از همه نیکوان گرو ببریجلوه‌ات رخش حسن چون تازد
هوش مصنوعی: در میان بهترینها، زیبایی تو مانند اسب رکی است که جلوهاش میدرخشد.
هر که تیری ز غمزهٔ تو خورددین و ایمان و عقل و جان بازد
هوش مصنوعی: هر کسی که از نگاه جادویی تو جراحتی ببیند، تمام ایمان و عقل و وجودش را از دست می‌دهد.
تیر مژگان کمان ابرویتدم بدم سوی هر کس اندازد
هوش مصنوعی: چشمها و ابروهای تو مانند کمان و تیر است که به راحتی دل هر کسی را هدف میگیرد و تسخیر می‌کند.
غمزهٔ شوخ را بگوی که تیرسوی هر بوالهوس نیندازد
هوش مصنوعی: به شوخی و ناز، به آن شخصی که در پی لذت و خوشگذرانی است، بگو که نگاه و رفتار نازش را به سمت هر کسی که به دنبال عشق و هوس است، نندازد.
چون ترا دید میرود از کارفیض سوی تو دست چون یازد
هوش مصنوعی: به محض اینکه تو را میبیند، تمام کارهایش به سمت تو تغییر می‌کند و به تو وابسته می‌شود.