غزل شمارهٔ ۲۸۴
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق عشق و فداکاری می‌پردازد. شاعر می‌گوید که دیدن محبوب و عشق او چنان ارزشمند است که هیچ چیز دیگر نمی‌تواند با آن مقایسه شود. او بیان می‌کند که حتی اگر جانش را نیز در راه عشق بدهد، باز هم ارزش آن را دارد. درد و غم ناشی از عشق را پذیرفته و می‌گوید که همه چیز برای رسیدن به عشق او قابل واگذاری است. در نهایت، عشق را به قدری ارزشمند می‌داند که هیچ چیز، حتی جان و مال، نمی‌تواند جای آن را بگیرد.
بنما رخ و جان بستان یعنی بنمی ارزد؟یک جان چه بود؟ صد جان، یعنی بنمی ارزد؟
هوش مصنوعی: آیا ارزش دارد که تو چهرهات را نشان دهی و جانم را بگیری؟ یک جان چه ارزشی دارد در برابر صد جان؟ آیا واقعاً ارزشش را دارد؟
عشق تو خریدم من بر جانش گزیدم منعشق تو بجان ای جان یعنی بنمی ارزد؟
هوش مصنوعی: من عشق تو را در اعماق وجودم خریداری کردم و برای آن جان خود را فدای عشق تو کردم. آیا عشق تو حتی به اندازه یک قطره از جانم ارزش ندارد؟
چون روی تو دیدم من از خویش بریدم منکردم دل و جان قربان یعنی بنمی ارزد؟
هوش مصنوعی: وقتی که چهرهی تو را دیدم، از خودم جدا شدم. دل و جانم را به پای تو گذاشتم؛ یعنی آیا این ارزشش را ندارد؟
دل شد چو غمت را جا سر رفت درین سوداآن سود بدین خسران یعنی بنمی ارزد؟
هوش مصنوعی: دل من وقتی که به فکر غم تو افتاد، در این معامله که هیچ سودی در آن نیست، انگار که سر به باد داده است. آیا این کار هیچ ارزشی دارد؟
دریای غم عشقت گر غرق سرشگم کردآن بحر بدین طوفان یعنی بنمی ارزد؟
هوش مصنوعی: اگر عشق تو مرا در دریای غم غرق کرده، آیا واقعاً این طوفان ارزش اندوه و غم را ندارد؟
گر خانه کنم ویران گنجم دهد آن سلطانآن گنج بخان و مان یعنی بنمی ارزد؟
هوش مصنوعی: اگر خانهام را ویران کنم، باز هم آن سلطان به من گنجی میدهد، پس آیا این زندگی بیمعنی است؟
یکبوسه از آن بستان و ندر عوضش جان دهوالله که بود ارزان یعنی بنمی ارزد؟
هوش مصنوعی: یک بوسه از آن معشوق به من بده و جانم را در عوضش تقدیم کن. قسم به خدا که این معامله بسیار ارزان است، آیا واقعاً این بوسه ارزشمند نیست؟
خون گرچه بسی خوردم عشق تو بسر بردمفیض این بنگر با آن یعنی بنمی ارزد؟
هوش مصنوعی: با اینکه بسیاری از سختیها و دردها را به خاطر عشق تو تحمل کردم، اما این همه را به خاطر نعمت بودن این عشق، ناچیز مییابم.