غزل شمارهٔ ۳۲۰
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار از حالتی روحانی و تحول درونی سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که با عشق و عرفان خویشتن را گم کرده و به نابودی رسیده است. این عشق او را به سمت حق و طاعت هدایت کرده و او را از ناپاکی‌ها پاک کرده است. زاهدان و موانع عشق نیز در این مسیر وجود داشتند، اما عشق در نهایت گره‌های زندگی او را می‌گشاید. شاعر به زیبایی می‌گوید که عشق، سینه را از آلودگی‌ها پاک و قلب را روشن می‌کند. او در پایان به فیض الهی اشاره دارد و می‌گوید، این سخنان و تجربیات سالها در پرده راز بوده ولی اکنون زمان افشای آن‌ها رسیده است.
خویش را از دست دادم روی او بنموده شدشد مرا نابوده بوده، بوده‌ام نابوده شد
هوش مصنوعی: من خود را گم کردهام؛ زمانی که رخسار او به من نشان داده شد، تمام وجودم نابود شد و پیش از آن نیز به نوعی در نابودی به سر میبردم.
هم تو راهی هم تو ره رو خویش را طی کن برسآن رسد در حق که او از خویشتن آسوده شد
هوش مصنوعی: هم تو در مسیر هستی و هم خود راهرو، پس با آرامش مسیر خود را طی کن. به حقیقت میرسد که کسی به مقصد میرسد که از دغدغههای درونش رها شده باشد.
کام عمر آن یافت کاندر راه طاعت صرف کردوقت او خوش کو تنش در راه حق فرسوده شد
هوش مصنوعی: کسی که عمرش را در راه اطاعت خدا سپری کرده و وقت خود را به خوبی گذرانده باشد، نهایت خوشبختی را خواهد داشت؛ حتی اگر بدن او به خاطر تلاش در این مسیر خسته شود.
زاهد از انکار عشق افکند در کارم گرهدست عشقم بر سر آمد آن گره بگشوده شد
هوش مصنوعی: زاهد با انکار عشق، کار مرا دشوار کرد، اما عشق من آنقدر قوی بود که گرههایی که برایم ایجاد کرده بود، با دست خودم باز شد.
دور چون با عاشقان افتاد خود بر پای خواستزان عنایت مستی بر مستیم افزوده شد
هوش مصنوعی: وقتی عشق به دور و اطراف ما آمد، خودم را به جایی رساندم که از آن لطف و محبت، حالتی شگفتانگیز و سرمستی بر ما افزوده شد.
عشق را نازم کزو شد پاک هر آلودهٔگو سوی ما آهر آنکو از گنه آلوده شد
هوش مصنوعی: عشق را میستایم که به واسطهاش هر چیز ناپاکی پاک شده است. کسانی که به سوی ما میآیند، در واقع از گناهان خود پاک شدهاند.
عشق میسازد مصفا سینه را از زنک شرکزنک شرک سینه‌ام زین صیقلی بزدوده شد
هوش مصنوعی: عشق باعث میشود که قلب انسان پاک و تمیز شود، و شرک و نقایص از آن زدوده میشود. به لطف عشق، قلب من از هر عیب و ناخرسندی خالی شده است.
جان روشن آن بود کاینهٔ جانان بودعمر معمور آنکه در راه خدا پیموده شد
هوش مصنوعی: زندگی واقعی در این است که انسان در راه خدا قدم بردارد و عمر خوشبخت و پربار، عمری است که در خدمت و راهیابی به خدا سپری شود.
فیض را دیدم بسرعت می‌رود گفتم کجا؟گفت نور حق ز واد ایمنم بنموده شد
هوش مصنوعی: در اینجا، شخصی فیضی را مشاهده می‌کند که به سرعت در حال رفتن است. او از فیض میپرسد که به کجا می‌رود و فیض در پاسخ می‌گوید که از نور خداوند به دور شده اما از حفاظت و امنیت الهی برخوردار است. این سخن نشاندهنده اطمینان او از وجود روشنایی و هدایت الهی است.
گفت‌وگوی این سخنها سالها در پرده بودچو نشدند اغیار از آن گر بر ملا بشنوده شد
هوش مصنوعی: این سخنها سالها در خفا و در پرده بود و هنگامی که کسانی غیر از خودمان از آن باخبر نشدند و فاش نشد، مورد گفتگو قرار نگرفت.