غزل شمارهٔ ۴۴۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شب و روز اشاره می‌کند و از دعا و زاری در برابر خداوند سخن می‌گوید. او شب‌ها را به ناله و طلب مغفرت و روزها را به کمک به نیازمندان و کسب روزی حلال اختصاص می‌دهد. شاعر تاکید می‌کند که باید از غم و گناه خود رهایی یابیم و در کنار مردم، به خداوند توجه کنیم. او از اهمیت یاد قیامت و ندامت اشاره می‌کند و همچنین بر لزوم بخشش و یاری به مستمندان در روز تأکید دارد. در نهایت، شاعر به کسانی که به راه درست می‌روند، نوید می‌دهد که به خداوند نزدیک خواهند شد.
شب همه شب زاری بر در پروردگارروز چو شد یاری خسته دلان فکار
هوش مصنوعی: در شب، مدام بر درگاه پروردگار گریه و زاری میکنم. وقتی روز میآید، دلی شاد و یاری برای خسته دلان مییابم.
داد گدائی بده بر در الله دوستداد گدایان بده از مدد کردگار
هوش مصنوعی: بر در دوست، درخواست و یاری کن و از خداوند مهربان، کمک و نعمت طلب کن.
غم ز دل خستگان تا بتوانی ببربر در حق ناله‌ها تا بتوانی بیار
هوش مصنوعی: غمهای دل خستگان را تا جایی که میتوانی برطرف کن و شکایتهای آنها را تا حد ممکن به درگاه حق برسان.
یاد قیامت بروز تا بتوانی بکناشک ندامت بشب تا بتوانی ببار
هوش مصنوعی: به یاد روز قیامت باش تا بتوانی در لحظات غم و ندامت، اشک بریزی و از دلنتاب کن.
کیسهٔ پر زر به‌روز در ره مسکین بریزکاسهٔ چوبین فقر بر در حق شب بدار
هوش مصنوعی: وقتی که کیسهای پر از طلا داری، به هنگام عبور از کنار مسکینها، طلاهای خود را در راه آنها بریز تا آنها هم کمی رفاه داشته باشند. در عوض، فقر و تنگدستی را مانند کاسهای چوبی بر در حق (عدالت) بگذار تا همگان از حال یکدیگر باخبر شوند.
شب همه شب جان بده در طلب مغفرتروز چو شد نان بده از طلب کسب و کار
هوش مصنوعی: در طول شب، انسان در تلاش است تا از خداوند طلب آمرزش کند، اما وقتی صبح میشود، به دنبال روزی و کار برای تامین نیازهای خود میافتد.
کن سبک از ناله شب دوش ز بار گناهروز ز بهر کسان دوش بنه زیر بار
هوش مصنوعی: از ناله شب گذشته سبک شو و از بار گناهی که در طول روز بر دوش داشتی رها شو، تا برای دیگران و آنها که نیازمندند، زیر بار نرمی و تحمل قرار بگیری.
دوش نگردد سبک از غم یک معصیتتا نکشی از خسان جور گرانی هزار
هوش مصنوعی: دیروز به خاطر یک گناه، سنگینی و غم را حس کردم و احساس کردم تا وقتی این بار سنگین را از دوش خود برندارم، راحت و سبک نخواهم شد.
باش چو در محفلی دل بخدا رو بخلقچونکه بخلوت رَوی رویِ دلت سوی یار
هوش مصنوعی: در جمع و محفل، دل خود را به خدا متمایل کن و نسبت به مردم خوشرویی کن، اما هنگامی که به خلوت میروی، قلبت را به سوی محبوبت ببر.
آنچه نمودم بتو راه صوابست فیضگر روی اینره رسی زود بپروردگار
هوش مصنوعی: آنچه به تو نشان دادم، راه درست و صحیحی است. اگر به سوی این راه بیایی، خیلی زود به پروردگار خواهی رسید.