غزل شمارهٔ ۵۵۷
هوش مصنوعی: این شعر به فردی توصیه میکند که از جستجوی نام و ننگ بگذرد و به راه عقل و خرد قدم بگذارد. شاعر تاکید میکند که سنتهای ناپسند و احمقانه را رها کند و مسیر روشن و همواری را انتخاب کند که در آن نه موانع وجود دارد و نه جنگی. او به انسان میگوید که باید از دنیا به اندازه نیاز و نه بیشتر بهرهمند شود تا بار زندگی بر دوش او سنگین نشود. در نهایت، شاعر توضیح میدهد که اگر فرد این نکات را درک کند، به حقیقتی بزرگ دست خواهد یافت و در غیر این صورت، خالی از درک و عقل خواهد ماند.
گذر کن ز بیغولهٔ نام و ننگبشه راه مردان درآبی درنگ
هوش مصنوعی: از قید و بندهای نام و ننگ آزاد شو و به مسیر اهل فضیلت و شجاعت قدم بگذار.
رسوم سفیهان ابله بمانکه رسم سفیهان کند کار تنگ
هوش مصنوعی: رفتارهای ناپخته و کودکانهی نادانان را فراموش کن، زیرا این رفتارها موجب مشکلات و تنگناهای بیشتری میشود.
فراخست و هموار راه خرددر اینراه نه خار باشد نه سنگ
هوش مصنوعی: راهی که به دنیای دانش و خرد میرسد، گسترده و صاف است. در این مسیر نه چیزی مانع میشود و نه هیچ سنگی وجود دارد.
بدست آوری گر تو میزان عقلنباشد ترا با خود و غیر جنگ
هوش مصنوعی: اگر عقل و درک تو بالا باشد، بهدست آوردن چیزهای ارزشمند آسانتر خواهد بود، و در این راه نیازی به رقابت و جنگ با دیگران نخواهی داشت.
چو آهنگ جان تو آرد هوابه حبل هوای خدا زن تو چنگ
هوش مصنوعی: وقتی نسیمی که روح تو را به حرکت در میآورد، به سمت خدا هدایت کند، باید با تمام وجود به آن پاسخ دهی و عشق و صمیمیت را از دل بیرون بریزی.
هوس بر سرت چون نزول آوردفرو بر هوس را بدم چون نهنگ
هوش مصنوعی: زمانی که هوس و خواستهها به سراغت میآید، باید آنها را کنترل کنی و اجازه ندهی که تو را دچار وسوسه کند، چون باید مانند نهنگ که در عمق دریا غوطهور میشود، از آن دوری کنی.
بقدر ضرورت ز دنیا بگیرمکن بار بر خود گران و ملنگ
هوش مصنوعی: به اندازه نیاز از دنیا بهره ببر و خود را با بارهای سنگین گرفتار نکن. زندگی را بیدغدغه و آرام بگذران.
کمی مال افزونی راحت استکمی جاه آسایش از نام و ننگ
هوش مصنوعی: اندک افزایش مال باعث راحتی میشود و کمی شهرت نیز میتواند آسایش به همراه داشته باشد، هرچند که گاهی نام و ننگ نیز در این راستا وجود دارد.
پذیرفتی این نکته را گرچه فیضوگرنه سر خالی از عقل و سنگ
هوش مصنوعی: اگر این نکته را قبول کردی، به نتیجهای خوب رسیدی، وگرنه به حال خود میمانی و هیچ عقلی نداری، مانند سنگ.